بررسی میزان شیوع ارلیشیا کنیس در سگ های خانگی شهر شیراز
نویسندگان
1 استادیار گروه میکروبیولوژی،گروه دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد کازرون،کازرون، ایران
2 دانش آموخته دکتری دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، شوشتر- ایران
doi
10.22075/jvlr.2024.32773.1085چکیده
طی سالهای اخیر اهمیت نسبت به تحقیق در مورد خانواده آناپلاسماتاسه افزایش یافته است. در این خانواده جنس ارلیشا قرار دارد که باکتریهای اجباری داخل سلولی و زئونوتیک میباشند. ناقلین اصلی این باکتری ها، کنهها هستند که گونههای رایج کنههای سخت که عمدتاً در همه جای دنیا نیز وجود دارند؛ مانند کنههای ایکسودس، درماسنتور و رپیسفالوس که موجب گزش و آلودگی سگ و انسان میشوند. از این رو هدف از انجام مطالعه حاضر، بررسی میزان شیوع ارلیشیا کنیس در سگهای خانگی شهر شیراز بود. جهت انجام این مطالعه، از بدن 36 قلاده سگ آلوده به کنه که در خارج از منزل نگهداری میشدند، نمونه گیری انجام شد. در مرحله بعد، جداسازی DNA و آزمایش PCR باکیت تجاری صورت پذیرفت. نتایج IFAT نشان دهنده شیوع سرمی بسیار کم آنتیبادیهای ضد ارلیشیا کنیس (3 قلاده سگ؛ 5/1 درصد) است. شیوع کنه ریپی سفالوس سانگوئینوس در جمعیت سگهای مورد مطالعه 18درصد (36 قلاده سگ) گزارش گردید. براساس نتایج آزمون PCR مشخص گشت که 5/1 درصد (3 نمونه) از 200 نمونه مورد مطالعه از نظرگونههای ارلیشیا مثبت بودند. در تحقیق حاضر هر 3 عدد سگ آلوده، دارای کنه ریپی سفالوس سنگوئینوس بودند و در بررسی اسمیرهای خون محیطی سگهای مورد آزمایش مورولای ارلیشیا کنیس در لنفوسیتها دیده نشد. با توجه به اینکه برخی از گونههای ارلیشیوز به عنوان زئونوزهای بالقوه مطرح هستند، بنابراین نقش سگهای آلوده به عنوان منابع بالقوه عفونت برای انسان، به دلیل جنبههای مشترک بین انسان و دام حائز اهمیت میباشد.