کاربرد تکنیکهای دورسنجی و GIS برای پهنهبندی خطر سیلاب در شهر ارومیه با رویکرد تحلیل چندمعیاره
نویسندگان
1 استادیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشکدة جغرافیا و برنامه ریزی، دانشگاه تبریز
2 دانشجوی کارشناسی ارشد سنجش از دور، گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشکدة جغرافیا و برنامه ریزی، دانشگاه تبریز
3 دانشجوی کارشناسی ارشد سنجش از دور، گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشکدة جغرافیا و برنامه ریزی، دانشگاه تبریز
doi
10.22059/jphgr.2018.210916.1006894چکیده
شتاب شهرنشینی و روند رو به گسترش گرمایش جهان اهمیتِ پرداختن به مسئلة سیلابهای شهری را بیش از پیش نمایان میکند. در این مطالعه برای پهنهبندی خطر سیلاب در محدودة شهری ارومیه از روش ترکیب خطی وزندار(WLC) و تحلیلهای چندمعیارة فازی و سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) استفاده شده است. برای پهنهبندی خطر سیلاب از لایههایی چون لایة ضریب رواناب، تراکم مسکونی، تراکم جمعیت، فاصله از رودخانه، ضریب CN، کاربری اراضی، شیب، فضای باز و قدمت ابنیه و برای تراکم پوشش گیاهی از تصویر ماهوارة لندست 8 استفاده شده است. وزندهی نهایی لایهها با استفاده از نرمافزار Expert choice بهدست آمد و خروجی آن به حالت فازی اعمال شد. نقشة خطر سیل شهری نشان میدهد 31/22 درصد در پهنة خطر خیلی زیاد، 08/29 درصد در پهنة خطر زیاد، 45/26 درصد در پهنة خطر متوسط، 52/17 درصد در پهنة خطر کم، و 64/4 درصد در پهنة خطر خیلی کم از لحاظ سیلخیزی قرار گرفته است و مناطق مرکزی شهر پتانسیل بیشتری نسبت به سایر مناطق شهر برای سیلخیزی دارد، که از طریق ایجاد کانالهای زیرزمینی و انحرافی در مرکز شهر میتوان روانابهای سطحی شهر را به خارج از شهر هدایت و از بروز سیلاب جلوگیری کرد.