پیش‌بینی تعلل‌ورزی تحصیلی بر اساس سبک‌های عاطفی

نویسندگان

1 دانشیار روانشناسی تربیتی دانشگاه تبریز، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی

2 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی دانشگاه تبریز، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی

3 دانشیار روانشناسی تربیتی دانشگاه تبریز، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی

4 استاد روانشناسی تربیتی دانشگاه تبریز، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی

doi
10.22054/jep.2016.4087
چکیده

تعلل­ورزی یعنی به تعویق­انداختن انجام کار و یا تمایل به انجام آن در دقایق پایانی. تعلل­ورزی موجب درجات بالایی از اضطراب و افسردگی در دانش­آموز شده و باعث تجربه هیجانات منفی می­گردد. یکی از مقوله­های مؤثر بر تعلل­ورزی، فقدان تنظیم هیجانی و ناتوانی در خود­تنظیمی هیجانی است. سبک­های تنظیم هیجانی را شامل سبک پنهان­کاری، سازگاری و تحمّل می­دانند. این پژوهش به­منظور تعیین رابطه سبک­های عاطفی با تعلل­ورزی دانش­آموزان پسر انجام گردید. نمونه پژوهش شامل 252 دانش­آموز مقطع متوسطه نظری مشغول به تحصیل در مدارس دولتی بودند که بوسیله نمونه گیری خوشه­ای انتخاب گردیدند. اطلاعات این پژوهش به وسیله پرسشنامه­های سبک­های عاطفی و تعلل­ورزی تحصیلی به­دست آمده است. به­منظور تجزیه و تحلیل اطلاعات از روش همبستگی و تجزیه و تحلیل رگرسیون گام به گام استفاده گردید. نتایج پژوهش نشان داد که سازگاری (33/0- = Beta) و تحمّل (14/0 = Beta) عامل­های مهم پیش­بینی­کننده تعلل­ورزی دانش­آموزان است (001/0 = P). نتیجه دیگر پژوهش نشان داد که 11% واریانس تعلل­ورزی دانش­آموزان متوسطه پسر از طریق یک ترکیب خطی مشترک از سازگاری و تحمّل تعیین می­شود. هم­چنین یافته­ها نشان داد که مؤلفه سازگاری قوی­ترین پیش­کننده تعلل­ورزی در میان سبک­های عاطفی محسوب می­شود.