فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

گیم-تئاتر یک پدیده بینارسانه‌ای و نوظهور در هنرهای اجرایی است، که از پیوند فضای ویدئوگیم‌ها و تئاتر پدید آمده است. مشارکت تماشاگران در گیم-تئاتر  رکنی ضروری و جدانشدنی از آن است. بنابراین اگرچه پیشرفت اجرا و شکل‌گیری درام از الگوهای معمول تئاتر ارتودوکس پیروی نمی‌کند اما هسته درام می‌تواند با استفاده از مفهوم جایگشتی از متون در نظریه بینامتنیت از الگوی درام ارسطویی شکل گیرد. با بررسی عناصر و الگوی ساختاری درام ارسطویی، تحول و تبدیل شاخصه‌های درام و ساختار متن اجرا در گیم-تئاتر مورد توجه قرار گرفته است. در گیم-تئاتر نمایشنامه به عنوانی متنی نوشتاری و معین، ماده اولیه ای است که در ترکیب با ضروریات پرفورماتیو تئاتر فراگیر  به تولید «متن اجرا» ی پویا و منعطف منجر می‌شود. پیش‌بینی گزینه‌هایی برای انتخاب تماشاگران جهت پیش‌برد کنش‌ها، شخصیت‌بخشی به مشارکت‌کنندگان و چگونگی ایجاد فضای یک تئاتر فراگیر گام‌هایی مهم در پروسه تولید «متن اجرا» است. درام ارسطویی متن آشنای تماشگر-اجراگر است که فرصت کنشگری را فراهم می‌کند. این مقاله با بررسی تأثیرات و اهمیت حضور تماشاگر در نقش یکی از کاراکترها و بدل شدن او به اجراگر در فضای اجرا برای پیشبرد کنش‌های نمایشنامه، به چگونگی اثرگذاری امر مشارکت در متن اجرای گیم-تئاتر به عنوان تئاتری بینارسانه‌ای و فراگیر می‌پردازد.