تابآوری به عنوان میانجی رابطه پنج عامل بزرگ شخصیت و شادکامی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد روان شناسی بالینی دانشگاه شهید چمران اهواز
2 استادیار روانشناسی بالینی دانشگاه شهید چمران اهواز
3 دانشیار روانشناسی صنعتی و سازمانی دانشگاه شهید چمران اهواز
4 استاد روانشناسی بالینی دانشگاه شهید چمران اهواز
doi
10.22054/jep.2016.4121چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه علی پنج عامل بزرگ شخصیت با تابآوری و همچنین آزمون نقش واسطهای تابآوری در رابطه بین پنج عامل بزرگ شخصیت و شادکامی انجام پذیرفت. در این پژوهش تعداد 300 نفر (169 دختر و131 پسر) از دانشجویان دانشگاه شهید چمران اهواز با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی چند مرحلهای بهعنوان نمونه انتخاب شدند. شرکتکنندگان فرم کوتاه پرسش نامه نئو (NEO-FFI)، مقیاس تابآوری کانر و دیویدسون (CD-RISC) و پرسشنامه شادکامی آکسفورد (OHI) را تکمیل کردند. ارزیابی الگوی پیشنهادی از طریق الگویابی معادلات ساختاری و با استفاده از نرم افزار SPSS-21 و AMOS-21 انجام شد. بهعلاوه جهت آزمودن مسیرهای واسطهای از روش بوتاستراپ استفاده شد. نتایج حاصل از پژوهش حاضر نشان داد که الگوی پیشنهادی دارای برازش نسبتاً خوبی با دادهها میباشد که با انجام اصلاحاتی بهبود یافت. به طور کلی نتایج بیانگر آن بود که چهار ویژگی شخصیتی روانرنجوری، وظیفهشناسی، گشودگی به تجربه و برون گرایی رابطه علی مستقیم با تاب آوری دارند. همچنین این ویژگیهای شخصیتی رابطه علی غیرمستقیم معنیداری با شادکامی از طریق تابآوری نشان دادند.