مطالعه ی آناتومی و بافت شناسی کلیه و مجاری ادراری در قرقاول (Phasianus colchicus) نر و ماده

نویسندگان

1 گروه دامپزشکی واحد گرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی ، گرمسار، ایران .

2 گروه علوم پایه دانشکده دامپزشکی دانشگاه سمنان

doi
10.22075/jvlr.2023.30225.1064
چکیده

مطالعات بافت شناسی زیادی در رابطه با دستگاه ادراری، انسان، دام‌ها و پرنده‌های اهلی به عمل آمده است.هدف از این مطالعه بررسی ویژگی های مورفولوژیک و مورفومتریک سیستم ادراری در قرقاول بود. دراین تحقیق 20 قطعه قرقاول نر و ماده به صورت تصادفی انتخاب گردید کلیه و مجاری ادراری آنها مورد مطالعه ی آناتومی و بافت شناسی قرار گرفت. در کلیه قرقاول، لوب میانی بزرگ‌ترین لوب و لوب خلفی کوچکترین لوب را تشکیل می‌دهد. استقرار و شکل جفت کلیه‌ قرقاول شباهت زیادی به پرندگان دیگر به ویژه ماکیان و گنجشک دارد. مرز لوب قدامی با لوب میانی و لوب میانی با لوب خلفی بطور کامل مشخص است. میانگین اندازه هر سه لوب در جنس ماده کمی از جنس نر کمتر است. در تعدادی از پرندگان لوب‌های خلفی کلیه‌های راست و چپ در خط میانی با هم ترکیب می‌شوند. اما در ماکیان اهلی و قرقاول لوب خلفی راست وچپ از هم جدا و مرز مشخصی دارند. میانگین طول و پهنای حالب در جنس ماده کمی از جنس نر کمتر است. قرقاول همانند سایر پرندگان و برعکس شترمرغ عضوی به عنوان مثانه ندارد. پارانشیم لوب‌های کلیه قرقاول از تعدادی واحد بافتی به شکل لوبول‌ها تشکیل می‌شود، لوبول‌های کلیه قرقاول مانند سایر پرندگان، دو بخش قشری و مرکزی دارد. بخش مرکزی کلیه به غیر از پارانشیم بسیار کم مشابه بخش قشری دارای یک مخروط مرکزی است که یکی از مشخصات بافت کلیه پرندگان می‌باشد.