انتخاب مناسبترین مجموعهی بهسازی خاک در حفاری مکانیزهی تونل خط 7 متروی تهران
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای تخصصی؛ گرایش استخراج؛ دانشکدهی مهندسی؛ دانشگاه کاشان
2 کارشناس فنی تونل خط 7 متروی تهران، قطعهی شرقی-غربی؛ گروه تخصصی سپاسد
3 دانشجوی دکترای تخصصی زمینشناسی مهندسی؛ دانشکدهی علوم؛ دانشگاه فردوسی مشهد
4 دانشیار؛ گروه معدن؛ دانشکدهی مهندسی؛ دانشگاه کاشان
doi
10.22044/tuse.2014.256چکیده
امروزه از تونلسازی سپری در مقیاس گسترده برای حفر تونلهای شهری در خاکهای نرم و کمعمق استفاده میشود. تونلزنی با EPB نیازمند بهسازی خاک است و قابلیت اجرای آن برای خاکهای فاقد چسبندگی نیز افزایش یافته است. انتخاب مناسبترین مجموعهی بهسازی نیاز به بررسیهای دقیقی دارد تا بتوان مشخصات خاک بهسازی شده را تعیین و دادههای قابل اندازهگیری را مشخص نمود. انتخاب استراتژی مناسب برای بهسازی خاک در حین حفاری، شناسایی مخاطرات زمین را پر اهمیت جلوه میدهد تا با اطمینان بیشتر، تصمیمات مورد نیاز برای انتخاب نوع رفتار فیزیکی فوم و دیگر افزودنیها گرفته شود. دراین پژوهش، انتخاب پارامترهای بهسازی با توجه به بررسیهای تئوری، آزمایشگاهی و میدانی صورت گرفته است. به منظور بهسازی خاک از سه نوع فوم متفاوت (A، B، C) استفاده شده که در آن فوم B (برای اهداف معمولی با پایداری متوسط) بیشترین طول مسیر تونل خط 7 متروی تهران را پوشش داده است. بررسیها نشان میدهد هر واحد خاکی با توجه به خصوصیات زمینشناسی و ژئوتکنیکی، نیاز به افزودنیهای خاصی دارد و پارامترهای بهسازی برای هریک از آنها متفاوت است. همچنین نتایج حاصل از مطالعات تئوری با نتایج مشاهدات میدانی بسیار به هم نزدیک بوده، ولی با نتایج حاصل از مطالعات آزمایشگاهی متفاوت است. بهسازی مناسب خاک مسیر تونل موجب کاهش گشتاور، سایش، چسبندگی و نفوذپذیری شده و بهبود کنترل خاک را به همراه دارد.
