بازنمایی بانوان موسیقیدان در نقاشیهای دوره قاجار
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشکده هنر و معماری، گروه پژوهش هنر.
2 استادیار گروه هنر، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اسلامشهر، ایران
3 هنر. دانشگاه آزاد. تهران. ایران
doi
10.22059/jfadram.2021.321379.615534چکیده
این پژوهش به بررسی موسیقیدانان زن در دوره قاجار بر اساس 118 نقاشی قاجاری پرداخته است. هدف از نگارش این مقاله دستیابی به چگونگی فعالیت موسیقیدانان زن در دوره قاجار است. اطلاعاتی که این پژوهش در اختیار مخاطب میگذارد این است که تعداد نقاشی زنان نوازنده و رقصنده بیشتر از مردان بوده است. علت این امر گرایش و دستور شاهان به تصویرسازی زنان بوده است و سلیقه حامی که شاه بوده، عامل بسیار تعیینکنندهای در این زمینه بوده است. به همین دلیل نمیتوان صرفاً با اتکا به نقاشیها به رابطه جنسیت و ساز دست یافت. در هر صورت بررسی نقاشیها نشان داد از بین سازهای رایج در دوران قاجار، تار، سهتار، دف، نقاره و سنج انگشتی بیشتر در دست زنان و برعکس تنبک، کمانچه و سنتور بیشتر در دست مردان دیده شده است. در نحوه نوازندگی سازهایی همچون تار و کمانچه، هیچ گونه تفاوتی بین زنان و مردان دیده نمیشود. رقصندگان عموماً از زنها بودند و فقط در یک نقاشی مربوط به حوزه مردانه، پسران زننما دیده شدند. رقصهای متعددی نیز در این دوره رایج بوده که رقص با چاقو و گیلاس نسبت به دورههای پیشین نوع جدیدی است. پژوهش از نظر هدف بنیادی و از نظر روش و ماهیت توصیفی_تحلیلی و تاریخی است.