رابطه تأثیر نوآوری بر سهم بازار در صنایع نساجی، چرم و پوشاک ایران

نویسندگان

1 استادیار دانشکده اقتصاد، مدیریت و بازرگانی دانشگاه تبریز

2 دانشیار سازمان مرکزی دانشگاه پیام نور

3 استادیار دانشکده اقتصاد، مدیریت و بازرگانی دانشگاه تبریز

4 دانشیار دانشکده اقتصاد، مدیریت و بازرگانی دانشگاه تبریز

5 دانشجوی دکتری اقتصاد صنعتی دانشگاه تبریز

doi
چکیده

هدف اصلی این مقاله بررسی اثر نوآوری بر سهم بازار در صنایع  نساجی، چرم و پوشاک ایران (کدهای 4 رقمی) است. مطابق ادبیات سازمان و اقتصاد صنعتی، رابطه بین نوآوری و سهم بازار به صورت غیرخطی و به صورت U معکوس است. این رابطه در ادبیات به فرضیه شومپیتر معروف شده است. در این مقاله تلاش شده است با استفاده از داده­های مربوط به کارگاه­های صنعتی 10 نفر کارکن و بیشتر نساجی، چرم و پوشاک ایران با کد چهار رقمی طی سالهای 1374-1386 فرضیه شومپیتر به بوته آزمون گذارده شود. برای این منظور از روش غیرخطی LSTR (روش رگرسیونی انتقال ملایم لجستیک) برای تخمین مدل استفاده شده­است. نتایج این مطالعه حاکی از وجود رابطه غیرخطی بین نوآوری و سهم بازار در صنایع نساجی، چرم و پوشاک ایران است. تشویق و حمایت دولت از فعالیت­های نوآورانه در صنایع نساجی، چرم و پوشاک ایران، به منظور ارتقاء سهم بازار بنگاه­های فعال در صنایع مذکور، مهمترین توصیه سیاستی این مطالعه است. علاوه بر این، غیرخطی بودن رابطه بین سهم بازار و نوآوری در صنایع نساجی، چرم و پوشاک ایران بیان­گر آن­ است­که حد بهینه­ای از هزینه­های تحقیق و توسعه وجود دارد که سهم بازار صنایع مذکور را حداکثر می­کند.