رابطه تأثیر نوآوری بر سهم بازار در صنایع نساجی، چرم و پوشاک ایران
نویسندگان
1 استادیار دانشکده اقتصاد، مدیریت و بازرگانی دانشگاه تبریز
2 دانشیار سازمان مرکزی دانشگاه پیام نور
3 استادیار دانشکده اقتصاد، مدیریت و بازرگانی دانشگاه تبریز
4 دانشیار دانشکده اقتصاد، مدیریت و بازرگانی دانشگاه تبریز
5 دانشجوی دکتری اقتصاد صنعتی دانشگاه تبریز
doi
چکیده
هدف اصلی این مقاله بررسی اثر نوآوری بر سهم بازار در صنایع نساجی، چرم و پوشاک ایران (کدهای 4 رقمی) است. مطابق ادبیات سازمان و اقتصاد صنعتی، رابطه بین نوآوری و سهم بازار به صورت غیرخطی و به صورت U معکوس است. این رابطه در ادبیات به فرضیه شومپیتر معروف شده است. در این مقاله تلاش شده است با استفاده از دادههای مربوط به کارگاههای صنعتی 10 نفر کارکن و بیشتر نساجی، چرم و پوشاک ایران با کد چهار رقمی طی سالهای 1374-1386 فرضیه شومپیتر به بوته آزمون گذارده شود. برای این منظور از روش غیرخطی LSTR (روش رگرسیونی انتقال ملایم لجستیک) برای تخمین مدل استفاده شدهاست. نتایج این مطالعه حاکی از وجود رابطه غیرخطی بین نوآوری و سهم بازار در صنایع نساجی، چرم و پوشاک ایران است. تشویق و حمایت دولت از فعالیتهای نوآورانه در صنایع نساجی، چرم و پوشاک ایران، به منظور ارتقاء سهم بازار بنگاههای فعال در صنایع مذکور، مهمترین توصیه سیاستی این مطالعه است. علاوه بر این، غیرخطی بودن رابطه بین سهم بازار و نوآوری در صنایع نساجی، چرم و پوشاک ایران بیانگر آن استکه حد بهینهای از هزینههای تحقیق و توسعه وجود دارد که سهم بازار صنایع مذکور را حداکثر میکند.