اثر مواجه مکرر فرمالدئید بر یادگیری، حافظه فضایی و رفتارهای شبه اضطرابی و وسواس در مدل حیوانی موش صحرایی
نویسندگان
1 گروه علوم دامی، تغذیه دام و طیور، دانشکده دامپزشکی دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
2 دانش آموخته دانشکده دامپزشکی دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
3 گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه سمنان
4 گروه علوم پایه دانشکده دامپزشکی، دانشگاه سمنان ،سمنان ، ایران
doi
10.22075/jvlr.2023.31316.1072چکیده
فرمالدهید یک مادهی آلی فرار است که در صنعت و پزشکی کاربرد فراوان دارد. طبق برخی مطالعات، فرمالدهید توان ورود به مغز را داشته و میتواند منجر به عوارض عصبی و اختلالات مربوط به حافظه و یادگیری شود. بعضی مطالعات نیز نشان داده اند که فرمالدهید در پروسه بیماری آلزایمر نقش دارد. هدف از این مطالعه بررسی اثر فرمالدهید بر حافظهی فضایی، میزان اضطراب و وسواس در موش صحرایی بود. بدین منظور 24 سر رت بالغ نژاد ویستار به چهار گروه شامل: 1-گروه کنترل، 2-گروه دریافت کنندهی فرمالدهید بهمقدار ppm1، 3- گروه دریافت کنندهی فرمالدهید بهمقدار ppm2، و 4-گروه دریافت کنندهی فرمالدهید بهمقدار ppm3 تقسیم شدند. گروههای تحت درمان هفت روز متوالی و روزانه شش ساعت مورد مواجهه با فرمالدهید قرار گرفتند. پس از اتمام دورهی مواجهه و دورههای آموزش و تمرین، تستهای رفتاری Open Field و ماز آبی موریس انجام شده و دادهها ثبت و آنالیز شد.. در آزمون ماز آبی موریس، با افزایش دوز فرمالدهید، زمان رسیدن به محل سکوی پنهان و میزان حضور در ربع مخالف سکو افزایش، و مدت زمان حضور در بخش SE و تعداد دفعات ورود به آن کاهش یافت. در آزمون Open Field، مواجهه با فرمالدهید موجب افزایش معنیدار تعداد عبور از خطوط و رفتار نظافت و کاهش حرکت بلند شدن روی پاهای عقبی شد (P<0/05). با توجه به یافتههای مطالعهی حاضر، مواجهه با فرمالدهید استنشاقی میتواند بر حافظه و یادگیری اثر مخرب داشته و موجب افزایش اضطراب و وسواس شود.