نقش نمایش خلاق در تعلیم‌وتربیت با بهره‌مندی از آرای جان دیویی

نویسندگان

1 هنر های نمایشی، دانشکده هنرهای زیبا، دانشگاه تهران . ایران ، تهران

2 دانشجوی رشته‌ی دکتری فلسفه‌ی هنر، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

3 دانشیار گروه پژوهش هنر، دانشکده کارآفرینی و پژوهش های عالی هنر، دانشگاه هنر اصفهان

doi
10.22059/jfadram.2021.324943.615570
چکیده

پژوهش حاضر با استفاده از پژوهش‌های بنیادی در فلسفه‌ی دیویی، نقش بازی‌های نمایشی در ارتقای آموزش در مدارس را موردمطالعه قرار می‌دهد تا بتواند با بهره‌گیری از یافته‌های خود ویژگی‌های تئاتر آموزشی را معرفی و راهکارهایی برای افزایش کارکرد آن پیشنهاد دهد. بدین منظور پس از پرداختن به مفاهیم اساسی در فلسفه‌ی دیویی نظیر پراگماتیسم، تجربه، زیبایی‌شناسی، دموکراسی و نقش بازی‌های نمایشی در تعلیم‌وتربیت، برای مطالعه‌ی موردی، نمایش خلاق با رویکرد حل مسئله‌ی دیویی مورد بازخوانی قرار می‌گیرد.هدف پژوهش پاسخ دادن به این سوال است که چگونه می‌توان با تلفیق رویکرد حل مسئله‌ی دیویی در تکنیک نمایش خلاق بر توانایی دانش‌آموزان در درک مفاهیم و حل مسائل تأثیر مثبتی گذاشت؟اولین مرحله‌ی اجرای نمایش خلاق معمولا بازگو کردن یک داستان مناسب به‌صورت کامل برای دانش‌آموزان است. اما این مطالعه نشان می‌دهد که اگر داستان به‌صورت نیمه‌تمام بازگو شود و دانش‌آموزان به تکمیل آن در ادامه‌ی نمایش بپردازند، این رویکرد منجر به ایجاد شدن مسئله در ذهن دانش‌آموزان می‌شود و آنها را برای حل مسئله به فعالیت ترغیب می‌کند. نمایش خلاق با رویکرد حل مسئله ابزار آموزشی مفیدی است که بهره‌گیری صحیح از آن می‌تواند در رشد، تکامل اخلاقی و توانمندی‌های اجتماعی دانش‌آموزان تأثیر قابل‌توجهی داشته باشد و آنان را برای حل مسائل در زندگی فردی و اجتماعی توانا سازد.