مطالعه مصرف پروپیل تیویوراسیل بر جمعیت سلولهای دفاعی و پاسخ ایمنی علیه بیماری برونشیت در خروسهای گله مادر گوشتی راس 308

نویسندگان

1 دانشگاه تهران

2 دانشگاه علوم کشاورزی و منبع طبیعی ساری

3 گروه علوم دامی - دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی اهر- دانشگاه تبریز

4 دانشگاه تبریز

5 دانشگاه تبریز

6 دانشگاه تهران

doi
10.22075/jvlr.2021.3570.0
چکیده

آزمایش حاضر در قالب طرح کاملا تصادفی با 66 قطعه خروس گله مادر گوشتی سویه راس 308، جهت مطالعه اثر کم‌کاری القا شده غده تیرویید با کمک داروی پروپیل تیویوراسیل بر جمعیت سلول‌های دفاعی و تولید آنتی‌بادی بعد از تزریق واکسن‌های اولیه و یادآوری، طراحی گردید. پرندگان به دو گروه آزمایشی، شاهد و کم‌کاری غده تیروئید شامل 3 تکرار تقسیم شدند. گروه‌های آزمایشی مذکور از شرایط پرورش کاملا یکسان برخوردار بودند، بجز این‌که داروی پروپیل تیویوراسیل (PTU)، به عنوان داروی ایجاد کننده کم کاری تیروئید به مقدار 1/0 درصد در خوراک مصرفی هفته 6 تا 12 پرورش گنجانده شد. واکسیناسیونهای اولیه و یادآوری به ترتیب در هفته های 9 و 15 با واکسن آشامیدنی برونشیت 91/4 نوبیلیس (اینتروت، هلند) انجام شد و نمونه‌گیری سرم خون مربوط به آنها به ترتیب در 12 و 18 هفتگی پرورش انجام گرفت. مصرف PTU باعث کاهش سطح تیروکسین، هورمون تری-یدوتیرونین و سطح تولید آنتی بادی خون گروه کم کاری تیرویید در مقایسه با گروه کنترل در هفته12 گردید(05/0P<) اما در هفته18 تفاوت معنی داری با یکدیگر نداشتند(05/0P>). شمارش سلول‌های خونی نشان داد تعداد کل گلبول‌ای سفید خون و نیز درصد لنفوسیت‌ها در گروه کم‌کاری تیروئیدی نسبت به گروه شاهد بطور معنی‌داری پاین‌تر بود(05/0P>). همچنین بطور مشابه هماتوکریت و شمار کل گلبول‌های قرمز نیز در گروه کم‌کاری تیروئیدی نسبت به گروه شاهد پایین‌تر بود(05/0P>). بطور کلی نتایج نشان داد مکمل ‌سازی جیره با پروپیل تیویوراسیل و کم‌کاری تیروئیدی متعاقب آن باعث پاسخ ایمنی قوی‌تری می‌شود درحالی‌که جمعیت سلول‌های خونی کاهش یافته بود.