فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در این پژوهش، اثر ترکیبی کنسانتره پروتئین آب‌پنیر، مالتودکسترین و اسانس رزماری بر ویژگی‌های میکروبی ماهی تیلاپیا مورد بررسی قرار گرفته و به روش رویه سطح پاسخ بهینه‌سازی شد. بدین منظور، بر اساس حدود تعیین شده توسط نرم‌افزار بهینه‌سازی، 18 محلول حاوی ترکیب 10،5 و 15 درصد وزنی-وزنی کنسانتره پروتئین آب‌پنیر، 15، 20 و 25 درصد وزنی-وزنی مالتودکسترین و 1، 3 و 5 درصد وزنی-حجمی اسانس رزماری تهیه و فیله‌ها از طریق غوطه‌وری در آن‌ها، پوشش‌دهی شده و سپس در دمای 4 درجه سانتی‌گراد نگهداری شدند. بعد از شش روز نمونه‌ها از یخچال خارج شده و مورد ارزیابی میکروبی قرار گرفتند. بر اساس نتایج بدست آمده رابطه با باکتری‌های سرماگرا‌ها، بهترین محلول پوشش‌دهی برای ممانعت از رشد میکروبی، نمونه‌ای بود که شامل مقادیر میانی و متوسط کنسانتره پروتئین آب پنیر (حدود 10% وزنی/وزنی) و بالاترین درصد اسانس رزماری (5% حجمی/وزنی) بود. در مورد باکتری‌های مزوفیل‌ بهترین اثر زمانی مشخص شد که در پوشش‌ها از حداکثر مقدار مالتودکسترین و کنسانتره پروتئین آب پنیر (25 و 15 درصد وزنی/وزنی) به همراه بالاترین مقدار اسانس رزماری (5 درصد حجمی/وزنی) استفاده شده بود.