بررسی تاثیر فشار جبههکار بر نشست سطح زمین در تونلسازی مکانیزه در زمین نرم- مطالعهی موردی: تونل قطعهی شرقی- غربی خط 7 متروی تهران
نویسندگان
1 استادیار؛ دانشکدهی مهندسی معدن، نفت و ژئوفیزیک؛ دانشگاه صنعتی شاهرود
2 استادیار؛ دانشکدهی مهندسی معدن، نفت و ژئوفیزیک؛ دانشگاه صنعتی شاهرود
3 کارشناس مطالعات مهندسی حین ساخت پروژه تونل قطعه شرقی غربی خط 7 متروی تهران، مهندسین مشاور ساحل
4 دانشآموختهی کارشناسیارشد مهندسی معدن؛ گرایش استخراج؛ دانشگاه صنعتی شاهرود
doi
10.22044/tuse.2013.121چکیده
در تونلهای مناطق شهری که بیشتر در عمق کم و در بستر خاکی حفر میشوند، فشار جبههکار میتواند یکی از عوامل پیشگیری کنندهی نشست سطح زمین باشد. در پروژهی خط 7 متروی تهران، تونل با ماشین حفاری مکانیزه از نوع متعادل کنندهی فشار زمین (EPB) حفر میشود. در این تحقیق با تمرکز بر روی چهار مقطع از این تونل، تاثیر فشار جبههکار بر نشست سطح زمین مورد تحلیل قرار گرفته است. فشار جبههکار در چهار حالت فشار اولیه، 5/1، 2 و 4 برابر فشار اولیه و فشار تزریق در 5 حالت بدون اعمال تزریق، برابر فشار جبههکار، 5/0، 1 و 2 بار بیشتر از فشار جبههکار با استفاده از نرمافزار اجزا محدود PLAXIS3D مورد ارزیابی قرار گرفته است. اعتبارسنجی نتایج با استفاده از ابزاربندی در سطح زمین و بر روی دو مقطع از تونل انجام گرفته است. مقایسهی نتایج مدلسازی و نتایج حاصل از ابزاربندی بیانگر صحت روند مدلسازی است. برای حالت H2D است. همچنین نتایج نشان میدهد افزایش 4 برابری فشار جبههکار، حداکثر سبب کاهش 5 میلیمتری بیشترین نشست میشود. بنابراین افزایش فشار جبههکار، میزان نشست را کاهش میدهد اما این مقدار بسیار ناچیز است.
