مقابله معنوی و چالش وجودی در مادران دارای فرزند اوتیسم: درکی کیفی از جهانبینی پذیرش بالا
نویسندگان
1 گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران
2 گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران
3 گروه مشاوره، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران
4 گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران
doi
10.30487/jcp.2026.460570.1691چکیده
اتیسم یکی از فراگیرترین اختلالهای رشدی-عصبی است که میتواند آثار مخربی را بر روی بیماران و مراقبین آنها ایجاد کند. زمانی که فرزندی با این اختلال شناسایی میشود، عوارض و آسیبهای بیشماری بر مراقبین به ویژه مادر آنها برجای خواهد گذاشت و پذیرش فرزند را با مشکل مواجه خواهد کرد. در این میان مادرانی هستند که فرزند خود را با چنین شرایط دشواری پذیرفتهاند و تعهد خود نسبت به آنها را حفظ کردهاند. طرح پژوهش حاضر، کیفی از نوع پدیدارشناسی، با روش تحلیل مضمون است. به همین منظور هدف از پژوهش حاضر، بررسی کیفی جهان بینی در مادران دارای فرزند اوتیسم برخوردار از پذیرش بالا بود. برای جمعآوری اطلاعات از مصاحبه نیمه ساختار یافته بر روی 9 نفر از مادران دارای فرزند اتیسم استفاده شد. این مادران به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند و نمونهگیری تا جایی ادامه پیدا کرد که پاسخهای آنها به اصطلاح به حالت اشباع رسید. یافتهها نشان داد که جهان بینی در مادران شرکت کننده در پژوهش شامل سه بعد دنیای متناهی، زندگی نامتناهی و اضطراب مرگ میباشد. افراد با نوع جهانبینی خود با مفاهیمی نظیر ترس از آینده، گذرا بودن دنیا و آماده شدن برای مرگ رو به رو شده و بر نگرش مادران کودکان اتیسم در نحوه پذیرش کودکانشان اثرگذار میگذارد.