الگوی بین‌المللی‌شدن فیلم و سینمای ایران درجهت کسب سهم از بازارهای منطقه‌ای و بین‌المللی

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای مدیریت رسانه دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران.

2 استادیار گروه مطالعات اروپا، دانشکده مطالعات جهان، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

3 استاد گروه مدیریت امور فرهنگی و مدیریت رسانه‌ای، دانشکده مدیریت و اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

4 دانشیار گروه جامعه‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز، تهران، ایران.

doi
10.22059/jfadram.2021.304757.615435
چکیده

آنچه باعث رشد نامتوازن سینما در کشور ما شده است، غفلت از وجوه مختلف این هنر/صنعت در چهاردهه‏ اخیر بوده است. از مهمترین مصادیق این رشد نامتوازن را می‌توان عدم تناسب میان حجم قابل توجه جوایز کسب شده توسط سینماگران ایران و سهم اندک سینمای ایران از بازار جهانی سینما دانست. در این پژوهش تلاش شده، علل و زمینه ‌‏های این عدم تناسب بر مبنای تجزیه و تحلیل مبتنی بر روش نظریه‏‌پردازی داده‏‌بنیاد و با ابتنا به گفتگوهای روشمند با بیش از 23 صاحب‏نظر طی دو سال واکاوی شود. تحلیل یافته‌‏های مبتنی بر اسناد و پژوهش‌های پیشین و مصاحبه‏‌های اشاره‌شده نشان می‏‌دهد رشد نامتوازن بین‏‌المللی سینمای ایران حاصل نگرش نامتوازن سیاست‏گذاران و سینماگران سینمای ایران در دهه‌‏های اخیر بوده است. در حالی‌ که می‌توان با توجه یکسان به محتوای هدفمند و انتخاب آگاهانه‏ مخاطب و بازار، این نقیصه را برطرف کرده و به توسعه و توفیقی پایدار و بهره‌‏مند از بازارهای متنوع رسید. این رویکرد را می‌توان رویکرد جامع به صنعت سینما دانست که علاوه بر تضمین وجوه اقتصادی و تجاری سینما موجب می‌شود این رسانه نقش دیگر خود را که پیشبرد دیپلماسی سینمایی است نیز به درستی ایفا کند.