مطالعه اثر عصاره ی هیدروالکلی آویشن باغی(Thymus vulgaris) بر درد احشایی به روش رایتینگ در موش سوری
نویسندگان
1 استادیار، گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران.
2 دانش آموخته دکتری عمومی دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران.
3 دستیار، گروه بهداشت و بیماری های پرندگان، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
4 دستیار، گروه بیماری های داخلی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
5 کارشناس آزمایشگاه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران.
doi
10.22075/jvlr.2017.3672.چکیده
درد احشایی یک احساس ناخوشایند است که درمان آن با داروهای سنتتیک دارای عوارضی همچون وابستگی روانی، دیسکرازی خونی و... بوده و تجویز داروهای گیاهی رهیافت مناسبی برای کاهش این عوارض میباشد. آویشن باغی از جمله گیاهان دارویی است که بر مبنای اطلاعات موجود در طب سنتی و برخی از پژوهش های نوین علمی، اثرات درمانی مختلفی دارد که از جملهی آنها میتوان به خواص ضد باکتریایی و ضد قارچی گیاه مذکور و نیز کاربرد آن در برخی از اختلالات تنفسی اشاره نمود. هدف این پژوهش بررسی اثر تسکینی گیاه آویشن باغی بر درد احشایی است. این مطالعه تجربی بر روی 40 موش سوری نر نژاد N-MRI انجام گرفت ( g4 ±36). موشها بهصورت تصادفی به گروههای کنترل، کنترل مثبت (فلونیکسین)، تیمار1، تیمار2 و تیمار3 تقسیمبندی شدند. گروههای کنترل و کنترل مثبت سرمفیزیولوژی و فلونیکسین (gk/gm2) و گروههای تیمار نیز به ترتیب دزهای 150، 300 و 450 میلیگرم بر کیلوگرم از عصارهی آویشن را به صورت داخل صفاقی دریافت کردند. 15دقیقه پس از هر تجویز، موشها برای القاء درد احشایی مورد تزریق اسید استیک 6/0 % (gk/lm 01) قرار گرفته و اثرات ضددردی با شمارش تعداد رایتها طی 30 دقیقه تعیین گشت. دادهها با استفاده از نرمافزار آماری SPSS و آنالیز واریانس یکطرفه و تست تکمیلی Tukey در سطح معنی داری 05/0P< مورد تجزیه و تحلیل واقع شدند. عصارههای آویشن با دزهای 150، 300 و 450 میلیگرم بر کیلوگرم و فلونیکسین با دز gk/gm2 درد را به صورت معنی داری کاهش دادند(05/0P<). این پژوهش اثر تسکینی گیاه آویشن باغی را بر درد احشایی را تایید میکند ولی نیاز به مطالعات بالینی بیشتری برای یافتن جایگاه مناسبی برای آن در میان ضد دردهای احشایی میباشد.