فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف: تواتر جلسات تمرین یکی از متغیرهای مهم در طراحی برنامه‌های ورزشی است که می‌تواند بر سازگاری‌های متابولیکی و پاسخ‌های فیزیولوژیک به تمرین تأثیرگذار باشد. هدف از این مطالعه بررسی اثر تواتر هفتگی تمرین بر سطح سرمی آسپروسین ناشتا و مقاومت به انسولین در مردان مبتلا به سندرم متابولیک بود. روش بررسی: در این مطالعه نیمه‌تجربی، 45 مرد مبتلا به سندرم متابولیک به‌صورت تصادفی در سه گروه شامل تمرینات اینتروال هوازی 3 جلسه در هفته، تمرینات اینتروال هوازی 6 جلسه در هفته و گروه کنترل تقسیم شدند. حجم تمرین هفتگی در دو گروه مداخله برابر و شدت تمرین به‌صورت فزاینده تنظیم شد. پیش و پس از مداخله، مقاومت به انسولین با استفاده از شاخص HOMA-IR و سطح آسپروسین سرمی به رویش الایزا اندازه‌گیری شد. تحلیل آماری با استفاده از آزمون تحلیل کواریانس انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد که هر دو گروه تمرین، مقاومت به انسولین و سطح آسپروسین سرمی را نسبت به گروه کنترل به‌طور معناداری کاهش دادند (P<0.01). کاهش مقاومت به انسولین در گروه تمرین با تواتر 6 جلسه در هفته نسبت به گروه 3 جلسه‌ای به‌طور معنی‌داری بیشتر بود(P=0.016)، اما تفاوت معناداری در کاهش آسپروسین سرمی بین دو گروه تمرین مشاهده نشد (P=0.847).نتیجه گیری: تمرینات اینتروال هوازی منظم، به ویژه با تواتر بالاتر، می‌تواند حساسیت به انسولین را بهبود بخشد و مسیرهای متابولیک مرتبط با آسپروسین را تعدیل کند. این مطالعه نشان می‌دهد که تغییر تواتر تمرین می‌تواند به عنوان یک رویکرد نوین در مدیریت غیر دارویی سندرم متابولیک مورد استفاده قرار گیرد.