بازپژوهی مقبوله عمر بن حنظله و تأثیر آن بر استنباط فقهی با تکیه بر آرای امام خمینی (ره)
نویسندگان
1 استاد، گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانش آموخته دکتری فقه و مبانی حقوق اسلامی و اندیشه امام خمینی ، پژوهشکده امام خمینی و انقلاب اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.22034/matin.2023.238104.1710چکیده
مقبوله عمر بن حنظله از پرکاربردترین روایتهایی است که در تحلیل مسائل گوناگونی همچون شهرت، تعارض ادله، اجتهاد و تقلید، قضاوت و ولایت مورد استناد قرارگرفته است. هدف از پژوهش حاضر که با استفاده از منابع کتابخانهای و شیوه توصیفی - تحلیلی انجامشده، اعتبارسنجی و تحلیل محتوایی این حدیث بهمنظور تعیین میزان درستی استناد به آن است. یافتههای پژوهش نشان میدهد هرچند این روایت با عنوان «مقبوله» شهرت یافته که میتواند حکایت از اعتبار آن باشد؛ اما شیوع این عنوان نتیجۀ اعتماد به توصیف شهید ثانی است. تردیدهای اساسی در سند این روایت و وجود احتمالهای مختلف معناشناختی در عبارات آن، موجب فهمهای فقهی ناسازگار شده است. ازاینرو، ادعای مقبوله بودن این حدیث نزد فقهای متقدم و متأخر موجه نبوده، نمیتوان از آن بهعنوان یک منبع استنباط فقهی یادکرد؛ هرچند محتوای آن، بیانگر وجود نگاهی ساختارمند در حل تعارض روایات و دعاوی نزد امامیه است.