فراوانی، توزیع جغرافیایی و فصلی بندپایان انگل ماکیان بومی در استان اردبیل در سال 1396
نویسندگان
1 قارغ التحصیل کارشناسی ارشد انگل شناسی دامپزشکی
2 دانشکده دامپزشکی دانشگاه ارومیه
doi
10.22075/jvlr.2020.10847.1005چکیده
آلودگی انگلهای خارجی ماکیانبومی از منابع آلودگی طیور صنعتی محسوب میشوند که موجب خسارات اقتصادی میشوند. هدف از این تحقیق مطالعه فراوانی، توزیع جغرافیایی و فصلی انگلهای خارجی در ماکیان بومی استان اردبیل بود. از 1241 قطعه ماکیانبومی 17 روستا در شمال، مرکز و جنوب استان اردبیل به روش خوشه ای در سال 1396 نمونه برداری انجام شد. شیوع آلودگی در 72 قطعه (88/5%) با بیشترین آلودگی در مرکز (27/2%) و در فصل پاییز (09/2%) بود. شپش (18/3%) با بیشترین آلودگی از جنوب (89/0%)، کنه (63/1%) از مرکز (32/0%) و مگس خانگی (07/1%) از شمال (33/0%) بود. تنوع گونه ای شامل گونه های مونوپون گالینه (72/1%) و لیپوروس کاپونیس (46/1%)، آرگاس پرسیکوس (63/1%) و موسکا دومستیکا (07/1%) بود. نتایج مطالعه بیانگر پایین بودن فراوانی آلودگی انگلهای خارجی در ماکیانتحت مطالعه بود.