چالش‌ها و موانع گسترش موسیقی کُرال در ایران

نویسندگان

1 استادیار دانشگده موسیقی دانشگاه هنر

doi
10.22059/jfadram.2020.304524.615431
چکیده

از سال 1325 شمسی که روبن گریگوریان رهبری کُر هنرستان موسیقی را به‌عهده گرفت و آوازهای محلی ایرانی را برای گروه کُر تنظیم کرد، روند شکل‌گیری و گسترش گروه‌های کُر فارسی‌زبان آغاز شد و تلاش خلاقانۀ آهنگ‌سازان کُرال‌نویس ایرانی طی دهه‌های گذشته موفقیت‌هایی به‌همراه آورد. با این وصف، موسیقی کُرال، به عنوان پدیده‌ای خارج از فرهنگ موسیقی ملی، از آغاز شکل‌گیری همواره با چالش‌ها و موانعی روبرو بوده که به‌طور مستقیم بر روند رشد و گسترش آن‌ تاثیر گذارده‌اند. برخی از این چالش‌ها با پیچیدگی‌های فنی، آوازی، کلامی و همچنین محدودیت رپرتوار متناسب با فرهنگ و ادبیات ایران پیوند داشته و بعضی از این موانع، ناشی از عادت‌های شنیداری ایرانیان، ظرفیت محدود جوامع سنتی برای فعالیت‌های گروهی هنری و کم‌توجهی به جنبه‌های اجتماعی موسیقی کُرال و نقش آن در سلامت انسان بوده است. این پژوهش با تکیه بر اندک منابع مکتوب و شنیداری و با بهره‌گیری از روش‌های مصاحبه و پرسشنامه، به تبیین و تحلیل چالش‌ها و موانع موسیقی کُرال ایران پرداخته و نشان داده که پیچیدگی‌های نگارش و اجرای آثار کُرال ایرانی، غرابت شیوۀ آوازخوانی غربی معمول در گروه کُر و عدم برقراری ارتباط کُرال‌های مذهبی غربی با مخاطبان ایرانی از مهم‌ترین عوامل گسترش‌نیافتگی موسیقی کُرال در ایران بوده است.