ارزیابی بهینه بودن مصرف پَکسل در بیمارستان گنجویان دزفول: یک مطالعۀ مقطعی
نویسندگان
1 کمیتۀ تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی دزفول، دزفول، ایران.
2 گروه قلب و عروق، دانشگاه علوم پزشکی دزفول، دزفول، ایران.
3 گروه علوم آزمایشگاهی ،دانشکدۀ پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی دزفول، دزفول، ایران.
doi
10.22118/jsmj.2025.512814.3860چکیده
زمینه و هدف: تزریق خون برای بسیاری از بیماران حیاتی است، اما درخواست بیشازحد میتواند منجر به اتلاف منابع و افزایش هزینههای درمانی شود. این مطالعه میزان مصرف خون را در بخشهای مختلف بیمارستان گنجویان دزفول در سال ۱۴۰۱ بررسی کرده است.روش بررسی: این مطالعۀ توصیفی ـ مقطعی با بررسی فرمهای درخواست خون بیماران بستری در بانک خون بیمارستان انجام شد. تعداد و نوع واحدهای کراسمچ و تزریقشده ثبت و شاخص تزریق خون (TI) و نسبت کراسمچ به تزریق (C/T) برای هر بخش را محاسبه کردیم. یافتهها: از ۱۱,۷۶۳ درخواست خون، اطلاعات ۱۸,۵۶۳ واحد پکسل ثبت شد. 8/57درصد از خون مصرفی متعلق به بیماران زن و 2/42درصد به بیماران مرد اختصاص داشت. گروه سنی بالای ۴۰ سال بیشترین درخواست خون (51درصد) را داشتند. درمجموع، 4/64درصد از خونهای درخواستشده تزریق شد. نسبت C/T در بیشترِ بخشها کمتر از 5/2 بود، اما در ارتوپدی (39/3)، جراحی عمومی مردان (25/5)، و جراحی مغز و اعصاب (32/3) بالاتر از حد مطلوب قرار داشت. شاخص TI در بیشترِ بخشها بالای 5/0 بود، اما در این سه بخش کمتر از مقدار مطلوب ثبت شد. بهطور کلی، مقدارِ 94/1C/T= و 1/1TI= برای بیمارستان محاسبه شد. نتیجهگیری: در بیشترِ بخشهای بیمارستان، نسبت شاخصهای تزریق خون در محدودۀ مطلوب قرار داشت، اما در بخشهای ارتوپدی، جراحی عمومی مردان، و جراحی مغز و اعصاب میزان درخواست خون بالاتر از مصرف واقعی بود. به همین منظور، تدوین پروتکل MSBOS اختصاصی برای هر عمل جراحی در این بخشها میتواند، با اصلاح فرایند درخواست خون، از اتلاف منابع جلوگیری کند.