اثر مصرف کافئین بر بازتوانی توان عملکردی پس از خستگی القاشده در دختران هندبالیست جوان

نویسندگان

1 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

2 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، ایران

3 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

doi
10.22118/jsmj.2025.527312.3919
چکیده

زمینه و هدف: کافئین به‌عنوان یک محرک موثر در بهبود عملکرد جسمانی و کاهش خستگی شناخته شده است، اما تأثیرات آن ممکن است در زنان به‌دلیل تفاوت‌های فیزیولوژیکی خاص، اهمیت و پیچیدگی‌های ویژه‌ای داشته باشد. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر مصرف کافئین بر بازتوانی توان عملکردی پس از خستگی القاشده در دختران هندبالیست بود.روش بررسی: در این پژوهش نیمه تجربی، 16 دختر هندبالیست در یک طرح متقاطع با فاصله یک هفته به صورت یک سوکور مکمل کافئین (6 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن به صورت مخلوط با مالتودکسترین) یا دارونما (مالتودکسترین) را دریافت کردند. متغیر های توان انفجاری پاها، قدرت پنجه ی دست، توان بی هوازی اوج، شاخص خستگی و سرعت شوت و دقت شوت در حالت ثابت و پرش اندازه گیری شد. یافته‌ها: مصرف حاد مکمل کافئین سبب افزایش و بهبود متغیرهای توان انفجاری اوج، قدرت پنجه ی دست، قدرت اندام تحتانی و همچنین دقت شوت به دنبال القای خستگی در دختران هندبالیست جوان شد (05/0 >P).نتیجه‌گیری: مصرف حاد مکمل کافئین با دوز 6 میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن به‌طور معنی‌داری منجر به بهبود عملکرد جسمانی و همچنین بهبود عملکرد پس از القای خستگی در دختران هندبالیست جوان شد. این نتایج نشان می‌دهد که کافئین می‌تواند به‌عنوان یک مکمل مؤثر در افزایش عملکرد جسمانی و مهارتی در ورزشکاران زن مورد استفاده قرار گیرد.