مؤلفهها و شاخصهای مؤثر در توسعه خودمدیریتی در دانشآموزان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی، واحد بندرعباس، دانشگاه آزاد اسلامی، بندرعباس، ایران
2 استاد، گروه علوم تربیتی، دانشکدة مدیریت واحد بندرعباس، دانشگاه آزاد اسلامی، بندرعباس، ایران
3 استاد، گروه علوم تربیتی، دانشکدة مدیریت، واحد بندرعباس، دانشگاه آزاد اسلامی، بندرعباس، ایران
4 استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشکدة مدیریت واحد بندرعباس، دانشگاه آزاد اسلامی، بندرعباس، ایران
doi
چکیده
هدف پژوهش حاضر شناسایی و معرفی مؤلفهها و عوامل مؤثر بر توسعة خودمدیریتی در دانشآموزان پایة ششم مدارس ابتدایی شهر شیراز بود. پژوهش حاضر با رویکرد آمیخته، از نوع اکتشافی انجام گرفت. پژوهش در دو مرحلة کیفی و کمّی اجرا شد. بخش کیفی با بهکارگیری روش تحلیل محتوا، و بخش کمّی با روش توصیفی- پیمایشی انجام گرفته است. مشارکتکنندگان در بخش کیفی، متخصصان و پژوهشگران حوزة مدیریت و علوم تربیتی بودند که به روش هدفمند و با معیار اشباع دادهها انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها در بخش کیفی مصاحبه بود. جامعة آماری در بخش کمّی شامل همة دانشآموزان پایة ششم ابتدایی شهر شیراز بود که با روش نمونهگیری تصادفی خوشهای، 400 نفر به عنوان نمونة آماری انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها در بخش کمی پرسشنامه بود. یافتهها، در چهار مؤلفة خانواده، محیط آموزشی، برنامهریزی و مهارتهای اجتماعی بهعنوان پیشسازماندهنده طراحی شد. هر یک از این مؤلفهها زیرمؤلفههایی دارند که در توسعة خودمدیریتی مؤثرند. در نهایت، وضعیت خودمدیریتی در بین دانشآموزان براساس مدل پیشنهادی، مناسبی نبود. ولی از نظر نمونة مورد مطالعه، مدل خودمدیریتی با وضعیت موجود تناسب خوبی دارد.
