پیشبینی بیصداقتی تحصیلی براساس هویت تحصیلی و باورهای هوشی
نویسندگان
1 دکتری روانشناسی تربیتی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
2 کارشناسیارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه پیام نور، زرینشهر، ایران
doi
چکیده
هدف پژوهش حاضر، پیشبینی بیصداقتی تحصیلی براساس هویت تحصیلی و باورهای هوشی بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعة آماری شامل دانشآموزان دورة متوسطة دوم شهرستان لردگان در سال تحصیلی 97-1396 بودند. 254 دانشآموز با روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند. برای گردآوری دادهها مقیاس نظریة تلویحی هوش عبدالفتاح و یتس (2005)، مقیاس بیصداقتی تحصیلی مککابی و تروینییو (1997)، و پرسشنامة هویت تحصیلی واز و ایزاکسون (2008) بهکار گرفته شد. برای تجزیه و تحلیل دادهها با ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون انجام گرفت. یافتههای پژوهش نشان داد هویت تحصیلی موفق با بیصداقتی تحصیلی همبستگی منفی و معنادار دارد. هویتهای تحصیلی سردرگم، دیررس و زودرس نیز همبستگی مثبت و معنادار با بیصداقتی تحصیلی دارند. همچنین، باور هوشی افزایشی با بیصداقتی تحصیلی همبستگی منفی و معنادار دارد، ولی باور هوشی ذاتی با بیصداقتی تحصیلی همبستگی مثبت و معنادار دارد. از دیگر یافتههای پژوهش این است که باور افزایشی و هویت تحصیلی موفق بیشترین سهم معناداری را در پیشبینی بیصداقتی تحصیلی دارند. همچنین، مطابق با نتایج پژوهش حاضر، توجه و شناخت نسبت به باورهای دانشآموزان دربارة توانایی خود و هویت تحصیلی شکل گرفته و اثرگذاری آنها بر بیصداقتی تحصیلی، بهمنظور اتخاذ مداخلات مؤثر تربیتی و آموزشی، از ضروریات نظام آموزشی محسوب میشود.