پیشبینی کیفیت زندگی زناشویی براساس همدلی عاطفی و رضایت جنسی در پرستاران زن متأهل شهر اهواز
نویسندگان
1 گروه روان شناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران
2 گروه روانشناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران
3 گروه روان شناسی، واحد ایلام، دانشگاه آزاد اسلامی، ایلام، ایران.
4 گروه روان شناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.
doi
10.32592/jsmj.24.2.197چکیده
زمینه و هدف: پرستاران مهمترین نیروی انسانی در نظام سلامت هستند. با توجه به استرس پرستاری، ویژگیهای عاطفی و شناختی در کیفیت زندگی زناشویی پرستاران نقش اساسی دارند. از این رو، هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه همدلی عاطفی و رضایت جنسی با کیفیت زندگی زناشویی در پرستاران زن متأهل شهر اهواز بود. روش بررسی: در این مطالعه مقطعی از نوع توصیفی تحلیلی، جامعه آماری تحقیق حاضر شامل کلیه پرستاران زن متأهل در سال تحصیلی 1403 بودند که به صورت در دسترس تعداد 253 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده شامل پرسشنامههای کیفیت زندگی زناشویی باسبی و همکاران (1995)، همدلی عاطفی تیسی و همکاران (2001)، رضایت جنسی هادسون و همکاران (1981) بودند. دادهها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام تحلیل شدند.یافتهها: نتایج نشان داد که همدلی عاطفی با کیفیت زندگی زناشویی رابطه مثبت و معنادار و رضایت جنسی نیز با کیفیت زندگی زناشویی رابطه مثبت و معنادار داشتند. همدلی عاطفی و رضایت جنسی 20 درصد از واریانس مربوط به کیفیت زندگی زناشویی پرستاران زن متأهل را پیش بینی کردند و همدلی عاطفی سهم بیشتری در کیفیت زندگی زناشویی پرستاران زن متأهل داشت.نتیجهگیری: : با توجه به نتایج به دست آمده اهمیت توجه به همدلی عاطفی و رضایت جنسی در کیفیت زندگی زناشویی پرستاران بیش از پیش احساس می شود.