اثر هشت هفته تمرینات مقاومتی و مکمل یاری آمینواسید شاخه‌دار نانولیپوزوم بر بیان ژن‌های فاکتور تنفس هسته‌ای 1 و 2 در کاردیومیوسیت‌های موش‌های صحرایی نردر مدل سکته‌ی قلبی

نویسندگان

1 گروه فیزیولوژی ورزشی ، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 گروه تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، واحد دزفول، دانشگاه آزاد اسلامی، دزفول، ایران

3 گروه فیزیولوژی ورزشی ، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

4 گروه تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، واحد دزفول، دانشگاه آزاد اسلامی، دزفول، ایران.

doi
10.32592/jsmj.24.1.80
چکیده

زمینه و هدف بازیابی و حفظ عملکرد میتوکندری ناشی از سکته‌ی قلبی یک استراتژی درمانی مهم برای محافظت از قلب است. هدف از پژوهش حاضر تعیین اثر هشت هفته تمرینات مقاومتی و مکمل یاری آمینواسید شاخه‌دار (BCAA) نانولیپوزوم بر بیان ژن‌های فاکتور تنفس هسته‌ای 1 و 2 در کاردیومیوسیت‌های موش‌های صحرایی نر در مدل سکته‌ی قلبی است.روش بررسی در تحقیق تجربی حاضر 32 سر موش صحرایی نر، نژاد ویستار پس از القای سکته‌ی قلبی با تزریق درون‌صفاقی ایزوپروترنول به 4 گروه تمرین مقاومتی، مکمل، ترکیبی (تمرین مقاومتی + مکمل) و کنترل تقسیم شدند. تمرین مقاومتی شامل هشت هفته تمرین نردبان با شدت متوسط (70 درصد از MVCC) و پنج روز در هفته بود. در گروه‌های مکمل و ترکیبی 5 روز در هفته و به مدت 8 هفته، مکمل BCAA نانولیپوزوم و به میزان 600 میلی‌گرم به‌ازای هر کیلوگرم وزن بدن، به‌صورت گاواژ دریافت شد. بیان ژن‌های NRF-1 و NRF-2 به روش  Real-time PCR اندازه‌گیری شد. یافته‌ها میانگین بیان ژن NRF-1 و NRF2 کاردیومیوسیت‌ها در گروه‌های تمرین و ترکیبی به‌طور معنا‌داری بیشتر از گروه‌های کنترل و مکمل است (001/0 > P). تفاوت معناداری بین دو گروه کنترل و مکمل مشاهده نشد (05/0 < P).نتیجه‌گیری براساس نتایج، تمرینات مقاومتی با افزایش NRF-1 و NRF-2 موجب بهبود عملکرد میتوکندری‌های کاردیومیوسیت‌های‌ موش‌ها در مدل سکته‌ی قلبی می‌شود.