بررسی تاثیر مداخلات مراقبتهای بیمارستانی در میزان بستری مجدد بیماران در بیمارستان ابوذر اهواز در سال 1402

نویسندگان

1 مرکز تحقیقات هیپرلیپیدمی، دانشگاه علوم‌پزشکی جندی‌شاپور اهواز، اهواز، ایران

2 بیمارستان کودکان ابوذر، دانشگاه علوم‌پزشکی جندی‌شاپور اهواز، اهواز، ایران

3 گروه اطفال، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم‌پزشکی جندی‌شاپور، اهواز، ایران

4 بیمارستان کودکان ابوذر، دانشگاه علوم‌پزشکی جندی‌شاپور اهواز، اهواز، ایران

5 بیمارستان کودکان ابوذر، دانشگاه علوم‌پزشکی جندی‌شاپور اهواز، اهواز، ایران

6 بیمارستان کودکان ابوذر، دانشگاه علوم‌پزشکی جندی‌شاپور اهواز، اهواز، ایران

doi
10.32592/jsmj.24.1.104
چکیده

مقدمه: بستری مجدد بیماران به معنای بازگشت بیمار به بیمارستان پس از ترخیص اولیه است که به عنوان یک شاخص کیفیت خدمات بیمارستانی شناخته می‌شود. افزایش نرخ بستری مجدد معمولاً نشان‌دهنده نقص در کیفیت مراقبت یا درمان ناقص است و می‌تواند منجر به افزایش هزینه‌ها و مشکلات اجتماعی و اقتصادی شود. این مطالعه با هدف ارزیابی تأثیر مداخلات مراقبتی در کاهش بستری مجدد بیماران در بیمارستان کودکان ابوذر اهواز انجام شده‌است.مواد و روش: این مطالعه توصیفی در بیمارستان ابوذر اهواز طی بازه زمانی فروردین 1400 تا مهر 1402 انجام شد. معیار ورود به مطالعه شامل ترخیص و بستری مجدد بود. مداخلات مراقبتی از مهر 1401 تا مهر 1402 در جهت کاهش بستری مجدد اعمال و داده‌ها از پرونده بیماران جمع‌آوری گردید.یافته ها: در سال‌های 1400 و 1401، نرخ بستری مجدد به ترتیب0.41% و0.42% بود و شایع‌ترین دلیل بستری مجدد، عود بیماری و ترخیص با رضایت شخصی بوده است. بیشترین بستری مجدد مربوط به بخش‌های نوزادان(25.3%) و جنرال(21.1%) بود. پس از اجرای مداخلات، کاهش قابل‌توجهی(33.33%) در بستری مجدد نیمه نخست1402 نسبت به سال‌های1400 و 1401 مشاهده شد. همچنین عفونت‌های بعد از عمل و موارد ترخیص با رضایت شخصی کاهش یافت.نتیجه‌گیری: شناخت عوامل بستری مجدد می‌تواند به بهبود کیفیت خدمات درمانی و کاهش هزینه‌ها کمک کند. نتایج نشان می‌دهد که مداخلات مراقبتی منظم می‌تواند به کاهش نرخ بستری مجدد در بیمارستان‌ها کمک کرده و کیفیت خدمات درمانی را ارتقاء دهد. پیشنهاد می‌شود مداخلات بهداشتی-درمانی به تفکیک گروه‌های سنی ارائه شود تا نتایج بهتری در کاهش بستری مجدد حاصل گردد.