بررسی آزمایشگاهی تأثیر خصوصیات هیدروگراف و جریان ماندگار بر آبشستگی گروه پایه پل برای فواصل مختلف
نویسندگان
1 گروه سازه های آبی، دانشکده مهندسی آب و محیط زیست، دانشگاه شهید چمران اهواز، ایران
2 گروه سازه های آبی، دانشکده مهندسی آب و محیط زیست، دانشگاه شهید چمران اهواز، ایران
3 گروه سازههای آبی، دانشکده مهندسی آب و محیط زیست، دانشگاه شهید چمران اهواز، ایران
4 گروه سازه های ساحلی، دانشکده مکانیک سیالات، دانشگاه صنعتی دانمارک
doi
10.30482/jhyd.2021.269937.1505چکیده
گروهپایههای پل احداث شده در رودخانه، از جمله سازههای مهمی هستند که آبشستگی اطراف آنها نه تنها توسط خصوصیات جریان، بلکه به واسطه تعداد و آرایششان نیز تحت تأثیر قرار میگیرد. این پژوهش به صورت آزمایشگاهی تأثیر خصوصیات هیدروگراف شامل سه دبی حداکثر و سه زمان تداوم هیدروگراف را برای سه فاصله نسبی متفاوت در یک گروهپایه متشکل از سه پایه استوانهای هماندازه را در طول زمان بررسی میکند. همچنین به مطالعه تغییرات زمانی حفره آبشستگی در جریان ماندگار متناظر با سه دبی حداکثر هیدروگراف و سه فاصله نسبی متفاوت میپردازد. در بررسی تغییرات زمانی حفره آبشستگی در جریان غیر ماندگار، نتایج نشان داد که در صورت وجود شرایط خاص در روند هیدروگراف، حفره آبشستگی پایه دوم و سوم میتواند پس از فروکش کردن دبی جریان، توسط رسوبات فرسایش یافته از حفره قبلی، مجددا پر شود؛ که این پدیده، بازپر شدگی حفره آبشستگی نامیده شد و حداکثر مقدار آن در آزمایشها، به اندازه 24 درصد قطر پایه مشاهده گردید.
