ارتباط میزان ساعات تمرین با اضطراب و عملکرد اجراییِ دانشجویان نوازندگی سازهایِ غربی در امتحانات عملی
نویسندگان
1 هیت علمی دانشگاه هنر
doi
10.22059/jfadram.2017.229205.615057چکیده
اختصاص زمان لازم برای تمرین، عاملی اساسی در رشد مهارتهای اجرایی، کاهش اضطرابِ مخربِ هنگام اجرا و بهبود عملکرد تحصیلی است. هدف از این پژوهش، یافتن روابطی معنیدار بین ساعات تمرین و اضطراب اجرایی و عملکرد تحصیلی دانشجویان رشته نوازندگی موسیقی جهانی دانشگاه هنر است. این مطالعهی همبستگی-پیمایشی، به صورت مقطعی در دی ماه سال 1395 روی 102 نفر از دانشجویان کارشناسی نوازندگی موسیقی جهانی انجام شد. اطلاعات مربوط به ساعات تمرین هفتگی، روزانه و اطلاعات دِموگرافیک، با تکمیل پرسشنامهای به صورت خود-گزارشدهی جمعآوری شد. میزان اضطراب با پرسشنامههای اضطراب صفت-حالت اسپیلبرگر و اضطراب اجرایی آزبُرن-کِنی ارزیابی و عملکرد تحصیلی بر اساس معدل کل دروس عملی به دست آمد. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون، آزمون t-مستقل و تحلیل رگرسیون چندگانه، توسط نرم افزار SPSS نسخه 22 در سطح معنیداری 05/0 انجام شد. نتایج نشان داد، بین ساعات تمرین و اضطراب و عملکرد تحصیلی دانشجویان، ارتباط معنیداری وجود ندارد. همچنین از بین متغیرهای دموگرافیک، سالهای نوازندگی به عنوان متغیر پیشبینِ عملکرد تحصیلی در حاشیه معنیداری بود. با توجه به نتایج، به نظر میآید ساعات تمرین دانشجویان اثربخشی لازم را در بهبود عملکرد تحصیلی و کاهش اضطراب ندارد. لذا در نظر گرفتن برنامهای آموزشی جهت آشنایی دانشجویان با روشهای صحیحِ تمرین مفید به نظر میرسد.