ارزیابی امکان بهره‌گیری از انرژی باد در استان سیستان و بلوچستان

نویسندگان

1 مربی و عضو هیئت‏ علمی گروه مهندسی آب، دانشکدة آب و خاک، دانشگاه زابل

2 دانشیار و عضو هیئت‏ علمی گروه مهندسی آب، دانشکدة آب و خاک، دانشگاه زابل

doi
10.22059/jphgr.2017.218706.1006952
چکیده

هدف از پژوهش حاضر، تعیین پتانسیل انرژی باد و انتخاب نقاط بهینه برای احداث نیروگاه بادی با استفاده از آمار هشت ایستگاه سینوپتیک استان سیستان و بلوچستان است. بدین منظور، از داده‏های سه‏ساعتة سرعت باد در ارتفاع 10 متری از سطح زمین در طی دورة آماری 2005ـ2014 استفاده شد. احتمال تجربی داده‏ها با استفاده از تابع توزیع ویبول محاسبه شد. سپس، با استفاده از قانون یک‏هفتم نیرو، اطلاعات باد در ارتفاع 10 متری به ارتفاع 50 متری تبدیل شد و پتانسیل انرژی باد در هر دو ارتفاع یادشده تحلیل شد. همچنین، بر اساس آمار بلندمدت، روند تغییرات زمانی سرعت باد در مقیاس ماهانه و سالانه بررسی شد. نتایج تحلیل روند نشان داد ایستگاه‏های ایرانشهر، زابل، زهک، و زاهدان به‏ترتیب دارای بیشترین روند مثبت معنی‏دار ماهانه‏اند. در مقیاس سالانه، فقط زابل و ایرانشهر دارای روند مثبت معنی‏دارند. از طرفی، نتایج نشان داد که ایستگاه‏های زابل، زهک، و کنارک قابلیت مناسبی برای استقرار توربین‏های تجاری دارند. ایستگاه زابل با حداکثر مقدار چگالی توان باد (513 وات بر متر مربع) در ارتفاع 50 متری و حداکثر احتمال موجودیت باد با سرعت بین 3 تا 25 متر بر ثانیه مناسب‏ترین مکان برای بهره‏برداری از انرژی باد تشخیص داده شد.