بررسی شکستگی عمودی ریشه در رادیوگرافی دیجیتال با درجه روشنایی کم، متوسط و زیاد: یک مطالعه آزمایشگاهی
نویسندگان
1 استادیار بخش رادیولوژی دهان و فک و صورت، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز،اهواز،ایران
2 استادیار بخش درمان ریشه، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز،اهواز،ایران.
3 رزیدنت جراحی فک و صورت، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.
4 دانشجوی عمومی دندانپزشکی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.
doi
10.32592/jsmj.23.5.401چکیده
زمینه و هدف امروزه اغلب سیستمهای تصویربرداری دیجیتال انواع مختلفی از تکنیکهای پردازش تصویر را ارائه میدهند. با توجه به اهمیت دقت تصویربرداری و کاربرد گسترده آن، در این مطالعه به مقایسه تاثیر تغییر روشنایی در تشخیص شکستگی عمودی ریشه در رادیوگرافی دیجیتال معمولی پرداخته شده است.روش بررسی در این مطالعه آزمایشگاهی، درمان ریشه 24 دندان قدامی کشیدهشده بیماران قبل از القای VRF (Vertical Root Fracture) انجام و رادیوگرافی تهیه شد. سپس، بعد از VRF کامل، رادیوگرافی دوباره تهیه شد. برای شبیهسازی استخوان، دندانها درون قالبی از جنس گچ و پودر آکریل با نسبتی برابر قرار گرفتند. برای ایجاد VRF القایی از فشار آرام چکش استفاده شد. تصاویر با تغییر درجه روشنایی (High brightness،Intermediate brightness و Low brightness) با 2 مشاهدهگر ارزیابی شدند. یافتهها حساسیت، اختصاصیت و صحت کلی با استفاده از آنالیز تحت منحنی Roc (Az)، آزمون کاپا (Kappa) و مک نمار (MacNemar Test) محاسبه شد. با توجه به آزمونهای آماری انجامشده و نتایج بهدستآمده، بیشترین حساسیت و اختصاصیت و صحت کلی مربوط به تصاویر با درجه روشنایی زیاد و کمترین حساسیت و اختصاصیت و صحت کلی مربوط به تصاویر با درجه روشنایی کم است.نتیجهگیری تصاویر با درجه روشنایی زیاد، بیشترین حساسیت و اختصاصیت و صحت کلی را دارد و کمترین حساسیت و اختصاصیت و صحت کلی مربوط به تصاویر با درجه روشنایی کم است. بر اساس نتایج بهدستآمده از این پژوهش استفاده از رادیوگرافی با روشنایی زیاد در تشخیص شکستگی عمودی ریشه پیشنهاد میشود.