فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: تمرین مقاومتی از طریق ایجاد تغییر در توده عضلات و تنظیم بیان پروتئین‌های عضلانی، باعث افزایش توده عضلات و مهار آتروفی می‌شود. هدف از انجام این پژوهش بررسی اثر یک دوره بی‌تمرینی و بازتمرینی بر بیان ژن‌های ATF4 و P53 در عضله پلانتاریس موش صحرایی پس از تعلیق اندام تحتانی بود.مواد و روش‌ها: تعداد 32 سر موش صحرایی نر 4 تا 6 ماهه، به‌طور تصادفی به چهار گروه هشت‌تایی تقسیم شدند. گروه‌بندی حیوانات به‌شرح زیر بود: 1- گروه کنترل (G1)، 2- گروه تمرین-تعلیق-بازتمرینی (G2)، 3- گروه بی‌تمرینی-تعلیق-بازتمرینی (G3) و 4- گروه تمرین-تعلیق-بی‌تمرینی (G4). طول مدت تمرین مقاومتی چهار هفته و طول مدت پروتکل تعلیق دو هفته بود. حیوانات در پایان پژوهش، با استفاده از کلروفرم بیهوش و تشریح شده و عضله پلانتاریس آنها جدا شد. اندازه‌گیری بیان ژن‌ها به‌وسیله روش کمی Real time-PCR انجام شد. برای تعیین تفاوت میان متغیرهای تحقیق از آزمون تحلیل‌واریانس و آزمون‌ تعقیبی توکی استفاده شد.یافته‌ها: بین گروه‌های پژوهش در بیان ژن‌های ATF4 و P53 تفاوت معنی‌داری مشاهده شد (57/16=F) (0001/0=p) و (07/55=F) (0001/0=p). علاوه بر این، در بیان ژن ATF4 و p53 در گروه‌های G2، G3 و G4 نسبت به G1کاهش معنی‌داری مشاهده شد (05/0>p). همچنین بیان ژن ATF4 در گروه G2 نسبت به G3 کاهش معنی‌داری داشت (05/0>p).نتیجه‌گیری: در مجموع یافته‌های پژوهش حاضر نشان داد که تمرین مقاومتی ابزار بسیار کارآمدی در جهت پیشگیری و مهار آتروفی ناشی از بی‌حرکتی در مدل حیوانی است.