عوارض دهانی در بیماران تحت پرتودرمانی با یا بدون شیمی درمانی ناحیه سر و گردن مراجعهکننده به بیمارستان میلاد در سال 99-1398
نویسندگان
1 مرکزتحقیقات دندانی،گروه آسیبشناسی دهان و دندان، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشجوی دندانپزشکی، کمیته پژوهشهای دانشجویی دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران.
3 دانشیار، مرکزتحقیقات دندانی، گروه آسیبشناسی دهان و دندان، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران.
4 دانشیار، مرکز تحقیقات جامعالزهرا، گروه ایمنیشناسی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران.
5 دانشجوی دندانپزشکی، کمیته پژوهشهای دانشجویی دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران.
doi
10.32592/JSMJ.23.4.313چکیده
زمینه و هدف مشکلات دهانی نه تنها کیفیت زندگی، بلکه روند درمان بیماران تحت شیمیدرمانی و رادیوتراپی را تحت تاثیر قرار میدهد. این مطالعه به منظور بررسی فراوانی ضایعات دهانی در مبتلایان به سرطان ناحیه سر و گردن پس از شروع پرتودرمانی با یا بدون شیمیدرمانی، در سال 99-1398بر بیماران بیمارستان میلاد اصفهان انجام شد.روش بررسی مطالعه توصیفی - تحلیلی حاضر، بر 43 نفر از بیماران مبتلا به سرطان ناحیه سر و گردن پذیرششده در بخش شیمیدرمانی و پرتودرمانی بیمارستان میلاد به روش نمونهگیری آسان انجام گرفت. به منظور ثبت عوارض دهانی، بیماران را دو دانشجوی دندانپزشکی آموزشدیده معاینه کردند. دادهها در نرمافزار spss ذخیره و با استفاده از آزمونهای آماری اسپیرمن و آزمون دقیق فیشر، من ویتنی و Kruskal-Wallis و T-test تجزیه و تحلیل شد (Pvalue<0/05).یافتهها بین 43 نفر افراد تحت مطالعه، بیشترین فراوانی عوارض دهانی مربوط به موکوزیت، خشکی دهان و اختلال در حس چشایی و بلع است. فراوانی خونریزی دهانی بر اساس محل درگیری با سرطان (Pvalue=0/02)، فراوانی وجود زخم در ناحیه اوروفارنکس با میانگین دز پرتوتابی (Pvalue=0/006)، فراوانی درجات موکوزیت با میانگین دز پرتوتابی (Pvalue=0/019,r=0/357)، فراوانی خشکی دهان با میانگین دز پرتوتابی (Pvalue=0/001,r=0/653) و فراوانی حالت تهوع با میانگین دز پرتوتابی (Pvalue=0/009) ارتباط معناداری داشت. نتیجهگیری موکوزیت، خشکی دهان و تغییر مزه از شایعترین عوارض دهانی ناشی از درمانهای رادیوتراپی با یا بدون شیمیدرمانی سرطان سر و گردن هستند. شدت برخی از عوارض از جمله موکوزیت، خشکی دهان، زخم در ناحیه اوروفارنکس، حالت تهوع در جامعه مورد بررسی با افزایش دز پرتوتابی بیشتر شد. بنابراین، کلینیسین میتواند عوارض دهانی را در بیماران نه تنها با کنترل دز رادیوتراپی، بلکه با آموزش بهداشت مدیریت کند.