فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف  ارزیابی مایع آمنیوتیک از متغیرهای اصلی بررسی سلامت جنین در سه ماهه  دوم و سوم حاملگی است. افزایش مایع آمنیوتیک می‌تواند وضعیت سلامت جنین را تحت تاثیر قرار دهد. هدف این مطالعه مقایسه شدت اختلال جریان خون در شریان نافی و  MCA جنین در پلی هیدرآمنیوس ایدیوپاتیک (IP)  و  پلی هیدرآمنیوس دیابتیک (DP)  است.روش بررسی  در این بررسی حاملگی‌های تک قلویی با سن تقویمی 31 تا ۴۰ هفته همراه با DP  و IP با رعایت معیارهای ورود به مطالعه از خرداد 1399 تا خرداد 1401 وارد مطالعه شدند. بیماران ابتدا در دو دسته دیابتیک و غیر دیابتیک و سپس هر دسته در سه گروه با پلی هیدرآمنیوس خفیف، متوسط، و شدید قرار گرفتند. در تمام موارد  شاخص مایع آمنیوتیک و پس از انجام داپلرولوسیتومتری جنین،  شاخص ضربان، نسبت سیستولیک به دیاستولیک شریان نافی، و شاخص ضربان، حداکثر سرعت سیستولیک، نسبت سیستولیک به دیاستولیک شریان مغزی میانی اندازه‌گیری شد.یافته‌ها  138 مادر باردار با پلی هیدرآمنیوس در سه ماهه سوم (70 نفر در گروه IP و 68 نفر در گروه DP) بررسی شدند. در مقایسه با مقادیر استاندارد،  ۱۴ نفر (20%) از بیماران گروه  IP و 10 نفر (۷/۱۴%) از گروه DP شاخص‌های داپلر جنینی مختل را داشتند.در گروه ایدیوپاتیک شاخص‌های داپلر شریان نافی فقط در زیرگروه شدید با دو زیرگروه دیگر و شاخص های داپلر مغزی میانی به جز (حداکثر سرعت سیستولیک شریان مغزی میانی) در زیرگروه‌های متوسط و شدید پلی هیدرآمنیوس، با زیرگروه‌های دیگر تفاوت معنادار دارد. اختلال شاخص‌های داپلر نافی و مغزی میانی جنین به جز نسبت سیستولیک به دیاستولیک شریان نافی ارتباطی به دیابتیک یا ایدیوپاتیک بودن پلی هیدرآمنیوس نداشته و تفاوت معناداری بین دو گروه برای سایر شاخص ها نبوده است و این اختلال فقط به شدت پلی هیدرآمنیوس وابسته است.نتیجه‌گیری  اختلال در شاخص‌های داپلر جنین در مادران مبتلا به پلی هیدرآمنیوس وابسته به شدت این عارضه بوده و ارتباطی با علت ایجاد آن ندارد؛ بنابراین، درمان‌های نگهدارنده جهت کاهش نسبی حجم مایع آمنیوتیک در هر دو گروه می‌تواند مفید باشد.