فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

عفونت پوستی لیشمانیا یک مشکل بهداشت عمومی نادیده گرفته شده در کشورهای در حال توسعه از جمله ایران است که ناشی از جنس‌های مختلف انگل گونه لیشمانیا بوده و باعث ناتوانی و عوارض در بیماران مبتلا به ضایعات فعال می شود. با توجه به اینکه انگل تک یاخته‌ای لیشمانیا یک انگل درون سلولی است، ایمنی سلولی نقشی اساسی در کنترل عفونت دارد، ایمنی سلولی بلافاصله پس از عفونت ایجاد گردیده و سال‌ها پس از بهبودی باقی می‌ماند. مطالعات دهه‌های گذشته نقش مهم سلول‌هایCD4+ T  و زیرگروه‌های T-helper آن‌ها را در پاسخ ایمنی به عفونت لیشمانیا شناسایی کرده‌اند. یافتن آنتی ژنهایی که قادر به تولید پاسخ‌های ایمنی غالب Th1 شوند، نقش موثری در پیشگیری از عفونت درون سلولی لیشمانیوز می توانند داشته باشند. در این مقاله مروری، نقش محافظتی آنتی‌ژن فسفو اینول پایرویت کاربوکسی کیناز یا به اختصار PEPCK، که در ادامه زندگی و تکثیر انگل لازم بوده و می‌تواند در توسعه راه های برتر پیشگیری و کنترل عفونت لیشمانیا استفاده شود، مورد بررسی قرار گرفته است. برآیند مطالعات اخیر که جزئیات آن شرح داده خواهد شد نشانگر اهمیت PEPCK به عنوان یک آنتی ژن ایمنی زا است که نقشی حیاتی در متابولیسم، گلوکونئوژنز و حفظ تولید انرژی لیشمانیا دارد. همچنین حذف این آنزیم منجر به تغییر فعالیت متابولیکی و کاهش حدت بیمارزایی انگل لیشمانیا می‌شود. در صورت تائید آزمایش‌های تکمیلی، PEPCK را می توان به عنوان یک کاندید واکسن و همچنین یک هدف دارویی در درمان عفونت لیشمانیا در نظر گرفت.