بررسی بقاء کوتاه مدت و برخی از فاکتورهای پیش بینی کننده در بیماران سکته قلبی حاد شهر دزفول در سال 99 - 1398

نویسندگان

1 استادیار اکوکاردیوگرافی، گروه قلب و عروق، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی دزفول، دزفول، ایران.

2 دانشجوی پزشکی عمومی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی دزفول، دزفول، ایران.

3 دانشیار اپیدمیولوژی، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی دزفول، دزفول، ایران

doi
10.32592/JSMJ.23.1.32
چکیده

زمینه و هدف بیماریهای قلبی عروقی شایع ترین علت مرگ در بیشتر کشورها و مهمترین علت از کار افتادگی می باشند. هدفاین مطالعه بررسی بقاء کوتاه مدت 28 روزه و تعیین برخی از فاکتورهای پیش بینی کننده بقاء کوتاه مدت در بیماران مبتلا بهسکته قلبی حاد بود.روش بررسی بررسی حاضر یک مطالعه همگروهی گذشته نگر بود که مبتنی بر جمعیت در 260 بیمار با سکته قلبی حاد دربخش قلب بیمارستان بزرگ دزفول به عنوان تنها مرکز آموزشی درمانی مرجع در شهرستان دزفول، در فاصله زمانی دو ساله99 - 1398 انجام گرفت. جهت بررسی میزان بقاء کوتاه مدت از روش جدول عمر و کاپلامایر استفاده شد. برای مقایسهتوابع بقاء بیماران و پیش بینی فاکتورهای بقاء از آزمون Log rank ، Wilcoxon و رگرسیون چند متغیره Cox استفاده شد.یافته ها میانگین سنی بیماران 76 / 10 ± 91 / 57 سال بود و 193 نفر ) 23 / 74 درصد( بیماران مرد بودند. میزان بقاء بیماران درپایان روز 28 ، 90 درصد بود. در رگرسیون Cox ، میزان خطر مرگ در زنان بالاتر از مردان بود) 47 / 3 - 08 / 1 : 95 % CI ،82 / 1HR= (. همچنین میزان خطر مرگ با وضعیت ابتلا به دیابت) 78 / 6 - 21 / 1 : 95 % CI ، 87 / 2HR= ( ، سابقه ACS ( 92 / 6 -32 / 1 % : 95CI ، 03 / 3HR= ( ،کسر جهشی زیر 30 ( 30 / 9 - 68 / 1 : 95 % CI ، 24 / 5HR= ( ، عدم دریافت داروی ترمبولیتیک) 57 / 3 -10 / 1 % : 95CI ، 84 / 1HR= ( ،آریتمی قلبی) 08 / 21 - 31 / 2 : 95 % CI ، 98 / 6HR= ( و محل درگیری قدامی سکته قلبی) 79 / 2 -27 / 1 % : 95CI ، 67 / 1HR= ( ارتباط معنی دار آماری داشتند.نتیجه گیری بقاء 28 روزه بیماران با سکته حاد قلبی حدود 90 درصد می باشد که بیشترین خطر مرگ ومیر در 8 روز اول پساز سکته حاد قلبی می باشد. فاکتورهای جنسیت، ابتلا به دیابت، سابقه ACS ،کسر جهشی، مصرف داروهای ترمبولیتیک، آریتمیقلبی و محل درگیری سکته قلبی با بقاء بیماران در ارتباط می باشند. لذا پیگیری به موقع و مناسب درمانی به خصوص درگروههای پرخطر نقش مهمی در افزایش بقاء بیماران دارد.