بررسی وارزیابی شاخص های توسعه پایدار در ساخت دیوارهای ساختمانی با استفاده از بتن سبک ساخته شده از ضایعات پتروشیمی
نویسندگان
1 استاد تمام و عضو هیئت علمی، گروه مهندسی عمران، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
2 استادیار،گروه مهندسی عمران،واحد تفت،دانشگاه آزاد اسلامی،تفت، ایران
3 دانشجوی دکتری، گروه مهندسی عمران، واحد تفت، دانشگاه آزاد اسلامی، تفت، ایران
doi
10.48311/mcej.2025.99128.0چکیده
استفاده مداوم از منابع طبیعی، بهویژه مصالح تجدیدناپذیر، یکی از چالشهای جدی صنعت ساختوساز در مسیر توسعه پایدار است. این پژوهش با هدف ارزیابی امکان استفاده از ضایعات پتروشیمی در ساخت بلوکهای بتنی سبک و بررسی عملکرد آنها از منظر شاخصهای توسعه پایدار (اقتصادی، زیستمحیطی و اجتماعی) انجام شده است. نمونههای بتنی با نسبتهای مختلف سیمان (175، 200 و 350 کیلوگرم بر مترمکعب) ساخته شدند و مقاومت فشاری آنها در سنین 7، 14 و 28 روز اندازهگیری شد. نتایج نشان داد که نمونه با سیمان 350 کیلوگرم دارای بیشترین مقاومت فشاری، برابر با 6.2 مگاپاسکال بوده که بالاتر از حداقل مقدار موردنیاز مطابق با استاندارد ملی ایران 7782 (حداقل 2.5 مگاپاسکال) برای دیوارهای غیر باربر است. وزن واحد حجم نمونهها نیز در محدوده بتن سبک قرار گرفته و مقاومت حرارتی برابر با 1.0837 وات بر مترمربع کلوین اندازهگیری شد که نشاندهنده عملکرد مناسب حرارتی است. همچنین تحلیل SWOT نشان داد که این نوع بتن میتواند از طریق کاهش مصرف منابع طبیعی، بازیافت ضایعات صنعتی و کاهش هزینههای تولید، در جهت دستیابی به اهداف توسعه پایدار مؤثر واقع شود. استفاده گسترده از این نوع بتن سبک میتواند ضمن کاهش آلودگیهای زیستمحیطی، موجب بهبود کیفیت زندگی ساکنان و افزایش بهرهوری انرژی در ساختمانها گردد.