ارزیابی تجربی تجزیه زیستی گازوییل

نویسندگان

1 هیات علمی دانشگاه نوشیروانی بابل

2 دانشجو

3 هیات علمی دانشگاه نوشیروانی بابل

doi
10.48311/mcej.2025.99176.0
چکیده

آب همراه نفتی، که به‌عنوان یکی از مهم‌ترین پساب‌های جانبی در صنعت نفت و گاز، به دلیل وجود آلودگی‌های آلی ومعدنی و شوری بالا، چالش‌های زیست ‌محیطی زیادی را به همراه دارد. در این تحقیق توانایی سویه باکتری هالوباسیل هالوفیلوس با ویژیگی تحمل شوری بالا در فرایندهای زیستی تجزیه مواد آلاینده نفتی بصورت تجربی مورد ارزیابی قرار گرفت. گازوئیل به دلیل سخت تجزیه پذیر بودن زیستی و آبگریز بودن به عنوان آلاینده نفتی انتخاب شد. از مواد مغذی (N وP) در محیط رشد و برای آبدوست کردن آن از امولسیون کننده 80 Tween و 60 Span استفاده گردید. در این ارزیابی، تاثیر غلظت های مختلف گازوییل (50 و 100 میلی‌گرم‌ بر‌لیتر) و شوری (۶، ۱۳ و ۳۵ گرم بر لیتر) بر تجزیه زیستی گازوئیل در شرایط دما وpH ثابت مورد بررسی آزمایشگاهی قرار گرفت. در این پژوهش، مقدار BOD در شوری‌های 6، 13 و 35 گرم بر لیتر و غلظت‌های 50 و 100 میلی‌گرم بر لیتر گازوئیل، به ترتیب 1500، 1700 و 1800 میلی‌گرم بر لیتر بدست آمد. مقادیر BOD پساب حاوی 100 میلی‌گرم‌درلیتر گازوئیل نیز در شوری های مشابه 200، 2100 و1600 میلی گرم‌در‌لیتر بدست آمد. از آنالیز نتایج  فوق می‌توان مشاهده نمود که سویه انتخابی در حذف گازوییل وابسته به میزان شوری می‌باشد. ضریب ثابت واکنش با افزایش نسبی شوری در غلظت گازوییل 50 میلی‌گرم‌درلیتر روند افزایشی داشته ولی در غلظت 100 میلی‌گرم‌در‌لیتر با فزایش شوری 35 گرم‌درلیتر روند کاهشی داشت. همچنین تاثیر شوری بر