نگاهی گذرا به سیر تحول کارکرد موسیقی در حیات دینی یهود
نویسندگان
1 دانشیار گروه ادیان و عرفان تطبیقی، دانشکدة الهیات، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد ادیان و عرفان تطبیقی، دانشکدة الهیات، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
doi
10.22059/jfadram.2017.204013.614925چکیده
در مطالعة حاضر، سیر تحولِ موسیقی در حیات دینی یهود از ابتدا تا پایان هزارۀ اول میلادی مطالعه شده است. هدف از نگارش این مطالعه نمایاندن ارتباط بین شرایط سیاسی- اجتماعی موجود در جامعۀ یهود و رویکرد آنان به موسیقی بوده است. در این مطالعه، که به روش توصیفی- تحلیلی نگاشته شده، نخست قدمت موسیقی و اَشکال اولیۀ آن در عهد عتیق بررسی شده، سپس، با مراجعه به گزارشهای تاریخی، به عصر معبد دوم پرداخته شده و نشان داده شده است که چطور در این عصر، هنر موسیقی در جامعۀ یهودیِ اورشلیم به اوج شکوفاییاش رسید. با این حال، از اوایل عصر پراکندگی، ملاحظه میشود، بهسبب پیدایش نگرشی منفی دربارة استفاده از آلات موسیقی در میان عالمان یهودی، استفاده از این آلات در مناسک دینی تحریم شد و موسیقی در فرهنگ دینی یهود در قالب سرودخوانی به حیات خود ادامه داد. بدین ترتیب، در مطالعة حاضر نشان داده شده که چطور در زمان گشایش و رفاه نسبی رویکرد متدینان قوم یهود به موسیقی در مجموع مثبت بوده است و در هر زمان که شرایط زندگی برای این قوم سخت و جانکاه شده توجه آنان به موسیقی کمتر شده و آنان رویکردی بدبینانه به آن اتخاذ کردهاند.