جست و جوی هویت عروسک از منظر فلسفی

نویسندگان

1 کارشناس ‏‏ارشد نمایش عروسکی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 استادیار دانشکدة هنرهای نمایشی و موسیقی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22059/jfadram.2017.221376.615016
چکیده

حضور گستردة عروسک در همة اعصار‏ـ از پیدایش بشر گرفته تا دنیای پست‏مدرن امروزی‏ـ می‏تواند گواه وجود عروسک به‏منزلة هویتی مستقل باشد. اما این ادعا برمبنای پرداختن به عروسک با رویکرد درزمانی است و به‏نظر می‏رسد مطالعات کافی در زمینة بررسی ابعاد هویتی آن با رویکرد هم‏زمانی وجود ندارد. همچنین، گاهی مرز میان اشیای صحنه، عروسک، و بازیگر در اجرا به حدی کم‏رنگ می‏شود که به‏سختی می‏توان عروسک را از آنان تفکیک کرد و به‏نظر می‏رسد استقلال هویتی او در سایه‏ای از تردید قرار دارد. هدف از مطالعة حاضر اثبات وجود عروسک به‏منزلة هویتی مستقل است. روش تحقیق توصیفی، تحلیلی، و تطبیقی است و با استفاده از منابع کتابخانه‏ای. در این شیوه‏ـ با درنظرگرفتن معانی هویت و با نگاهی به مسیری که فلاسفه (به‏ویژه ملاصدرا) در جهت احراز هویت موجودات استفاده می‏کنند و تطبیق این روش‏ها با عروسک‏ـ وجوه خارجی، ذهنی، و رفتاری هویت عروسک تعیین می‏شود. سپس، به تحلیل و بررسی تشابهات و تمایزات این وجوه با اشیای صحنه و بازیگران ‏پرداخته می‏شود. نتایج تحقیق بیانگر اثبات عروسک به‏منزلة هویتی مستقل است. در این مطالعه الگویی متمرکز برای تشخیص هویت همة انواع عروسک ارائه ‏شده است.