ارزیابی تعادل ژئومورفولوژیکی با استفاده از روشهای رزگن و چهارچوب استیل رود (مطالعۀ موردی: رودخانۀ تروال، کردستان)
نویسندگان
1 استادیار گروه مهندسی مرتع و آبخیزداری، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه کردستان
2 استادیار گروه ژئومورفولوژی، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه کردستان
3 دانشجوی کارشناسی ارشد رشتة مخاطرات طبیعی، گروه ژئومورفولوژی، دانشگاه کردستان
doi
10.22059/jphgr.2017.210124.1006887چکیده
رودخانة تروال، بهعنوان سرشاخة سفیدرود، در شرق استان کردستان واقع شده است. هدف اصلی در این مطالعه تحلیل تعادل ژئومورفولوژیکی و شناسایی مناطق پایدار و ناپایدار رودخانة تروال است. نخست ظرفیت تعادل رودخانه با روش چهارچوب استیل رود و سپس وضعیت پایداری استیلها بر اساس طبقهبندی رزگن تعیین شد. بر اساس چهارچوب استیل رود، استیلهای سینوزیتة کم با مواد ریزدانه و مئاندری با بستر ماسهای دارای ظرفیت تعادل محلی و استیلهای سینوزیتة کم با بستر گراولی، چندمجرایی در چم ازوندره، سینوزیتة کم با بستر ماسهای در چم تروال و مئاندری با مواد ریزدانه در چم سنگسیاه ظرفیت تعادل بسیار زیادی دارند. برای بررسی پایداری، 34 مقطع در همة استیلها برداشت شد. استیلهای مئاندری و چندمجرایی با بستر ماسهای، سینوزیتة کم با مواد ریزدانه و مئاندری با مواد ریزدانه در چم تروال و استیل آدا با بستر رسی در چم سنگ سیاه پایدارند؛ درحالیکه استیلهای سینوزیتة کم با بستر گراولی، سینوزیتة کم با بستر ماسهای و چندمجرایی ناپایدار بودند. ناپایداری در چم تروال و سنگ سیاه میتواند به دلیل گسلهای متعدد باشد. بهطورکلی، مناطقی از رودخانه که بر اساس روش استیل رود دارای ظرفیت تعادل زیادی است معمولاً نتایج روش رزگن حاکی از ناپایداری وضعیت آن بخش رودخانه است.
