تبیین جایگاه مقتضیات زمان و مکان در فرآیند اجتهاد (مطالعهای در آرای فقهای امامیه با رویکردی خاص بر اندیشه امام خمینی(س))
نویسندگان
1 دانشیار دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه خوارزمی تهران
2 دانشجوی دکترای فقه و حقوق خصوصی ، دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه خوارزمی تهران
doi
چکیده
اجتهاد ملکه ایست که به واسطة آن مجتهد به استنباط احکام شریعت میپردازد. در این مسیر فقیه نمیتواند خویش را بدون جامعه متبوعش فرض نماید، چرا که اگر چنین پندارد حاصل تلاش او چیزی جز احکام منجمد و به دور از هرگونه منطق علمی و عملی نخواهد بود. او لاجرم باید در استنباط ابتدایی احکام و یا در صورت باز پژوهی نظرات خویش که در مواردی نیز به تغییر فتوای پیشینیاش منتج میگردد، نیازهای جامعه و علاوه بر آن، اقتضائات زمان و مکان پیرامون خود را نیز در نظر بگیرد، چنین توجهی میتواند فتاوایی معقولانه و در نهایت التزام عملی مکلفین آن مذهب را به ارمغان آورد. این امر نه تنها با جاودانگی احکام اسلامی در تعارض نیست بلکه با امر مذموم تبعیت کورکورانة شریعت از جامعه کاملاً متفاوت است.