فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

برندسازی را عمدتاً و البته تا حد زیادی به درستی در ذیلِ فعالیت‌های مرتبط با اقتصاد و تجارت، به ویژه اقتصاد و تجارتِ مبتنی بر منطق بازار مورد ملاحظه قرار می‌دهند. با این حال رشد و گسترشِ روزافزونِ فنون و مهارت‌های برندسازی و آشکارشدنِ اهمیت آن به عنوان مقوله‌ای مرتبط با ذات و ماهیتِ روابط انسانی، موجب شده است که دانشوران حوزة برندسازی تلاشی را در جهتِ بسطِ دایرة شمولِ نظام برندسازی آغاز کنند. تأکید برندسازی شخصی طی دو سه دهة گذشته، چه در عرصة سیاسی و چه در عرصه‌های هنری، ورزشی و مدیریتی، نشانه‌های این بسط و گسترش را آشکار ساخت. برندسازی شهر و کشور از منظر توریستی و گردشگری و حتی با رویکرد تقویتِ قدرت ملی در عرصة جهانی، امروز به امری متداول تبدیل شده است. به نظر می‌رسد مرحلة نهاییِ این روند، برندسازی ایده‌ها و افکار باشد که اگرچه هنوز در آغاز راه است اما سرعت بسط و گسترش آن بسیار زیاد است. ما در این مقاله و با عنایت به همین واقعیت، تلاش خواهیم کرد تا کوشش در راستای بدل‌کردنِ ایدة صلح پایدار را به عنوان یکی از مهم‌ترین مقومات گفتمان انقلاب اسلامی ایران به بحث بگذاریم. تمایزگفتمان حاکم بر انقلاب اسلامی ایران که آن را به یکی از مهم‌ترین و در عین حال مردمی‌ترین رویدادهای تاریخ معاصر بدل کرد، در نوعِ متفاوت‌ِ نگاهش به مقولة سیاست و قدرت سیاسی بود. آشتی‌دادنِ اخلاق با سیاست که به سکه‌ای غیر رایج در بازار مناسبات سیاسی جدید بدل شده است، همان نقطة عطفی است که در عرصة بین‌المللی می‌تواند با مقولة صلح پایدار پیوند بخورد. مدعای ما در این مقاله این است که ایدة صلح پایدار، می‌تواند با استفاده از فنون برندسازی، به یکی از برندهای قدرتمند گفتمان انقلاب اسلامی در سطح بین‌المللی تبدیل شود.