نگرش تحلیلی بر تأثیر هندسه و پیکربندی موضعی سازههای شبکه قطری بر مؤلفه استحکام تابآوری لرزهای
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مهندسی سازه،دانشگاه خوارزمی، تهران
2 هیات علمی،دانشگاه خوارزمی،دانشکده فنی و مهندسی، تهران
3 دانشآموخته کارشناسی ارشد مهندسی زلزله، دانشگاه خوارزمی، تهران
4 هیات علمی،دانشگاه خوارزمی،دانشکده فنی و مهندسی، تهران
doi
10.48311/mcej.2026.24047چکیده
سازه شبکه قطری بهعنوان یک ساختار تعمیمیافته بر پایه قاب خمشی محیطی و به دلیل ماهیت معماری و قابلیت پیکربندی، در ساخت سازههای بلند مرتبه مورد توجه مهندسان طراح قرار گرفته است. امکان کاهش مصالح مصرفی در حذف ستونهای عمودی و کاربرد شبکه اعضای قطری، نمونهای از کارایی ساختاری این سازهها است. پارامترهای رفتار لرزهای این سازه متأثر از زاویه پیکربندی و ظرفیت محوری اعضای قطری میباشد. اعضای قطری نیز با حاکمیت عملکرد محوری در برابر بارهای جانبی ناشی از باد و زلزله مقاومت کرده و نقش اساسی در محدود نمودن دامنه رفتار ناکشسان و کاهش روند تشکیل و گسترش حوزههای غیرخطی دارند. شایان ذکر است که به علت نبود ضوابط طراحی یکپارچه برای سازه های شبکه قطری، ضرورت انجام پژوهشهای گسترده در زمینه تدوین معیارهای جامع و مؤثر در برآورد پارامترهای سختی و مقاومت، برقراری پایداری دینامیکی و چگونگی تغییرات تابآوری این سازهها در برابر بارهای دینامیکی ناشی از باد و زلزله، ملاحظه میشود. در این پژوهش، عملکرد لرزهای سه سازه هم ساختار شبکه قطری با بلندای 20 طبقه تحت مجموعهای از رکوردهای حوزه نزدیک ارزیابی گردیده است. دیدگاه خاص این پژوهش در ارزیابی میزان تأثیرگذاری هندسه و پیکربندی اسکلت مقاوم در طبقه همکف و بخش ورودی سازه، بر روی پارامترهای مشخصه رفتاری است. یک مطالعه تحلیلی بر روی پارامتر پاسخ دریفت، نتایج تحلیل دینامیکی فزاینده IDA ، نمودارهای شکنندگی و مؤلفه تابآوری لرزهای تحت رکوردهای انتخابی صورت گرفته است. نتایج و آوردههای تحلیلی این پژوهش، نشان از همگرایی نسبی و همخوانی به نسبت نزدیک میان ویژگیهای رفتاری هر سه سازه مطالعاتی دارد. پاره ای تفاوتهای نسبی نیز به سبب تعبیه ورودی با ساختار هندسی متفاوت در مشخصه های رفتاری سازه های مطالعاتی ملاحظه میشود.
