سنّ مسئولیّت کیفری اطفال از دیدگاه امام خمینی(س) و قانون مجازات اسلامی(مطالعۀ تطبیقی با قوانین کشورهای اسلامی)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری فقه و مبانی حقوق اسلامی، پژوهشکده امام خمینی و انقلاب اسلامی
2 استادیار پژوهشکده علوم انسانی ( بنیاد دائره المعارف اسلامی )و دانش آموخته دکتری دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران
doi
چکیده
افزایش تدریجی مسئولیت متناسب با میزان ادراک با شاخص قرار دادن سن، از رویکردهای پذیرفته شده جهانی برای تحقق عدالت و نشانۀ عدالت اجتماعی است. در بیشتر کشورهای اسلامی، حداقل سن کودکی یا سن عدم مسئولیّت و حداکثر سن کودکی یا دورة مسئولیّت ناقص کیفری اطفال مشخص شده است. رویکرد جاری، در کشورهای اسلامی دور نگه داشتن کودکان و نوجوانان از نظام قضایی تا جای ممکن است. توجه بیشتر قوانین در تعیین سن مسئولیّت کامل کیفری به بلوغ احساسی، فکری و ذهنی و بهدور از هر نوع تبعیض جنسیتی است. البته بیشتر آنها در مورد ممنوعیت اعمال مجازاتهای سنگین، مانند اعدام و حبس ابد برای افراد زیر هجده سال، تأکید کردهاند. با توجه به فتاوی امام خمینی و استناد ایشان به قاعدۀ درء، میتوان ادعا کرد که نظر ایشان همسو با این رویکرد است.