اشتراکات فلسفی ملاصدرا و امام خمینی(س)در اثبات اثر پذیری نفس از باور دینی
نویسندگان
1 استادیار و عضو هیأت علمی، دانشگاه قم، ایران
2 کارشناس ارشد کلام اسلامی
doi
چکیده
امام خمینی و ملاصدرا با استفاده از سه اصل: اصالت وجود ذهنی، اتحاد عاقل و معقول و اثبات معاد جسمانی، توانستند اثرگذاری باورهای دینی را به نحو عقلانی اثبات کنند. ملاصدرا به عنوان پایه گذار مکتب متعالیه و امام خمینی به عنوان مدافع این مکتب معتقدند باورها و تفکرات انسان، به صورتی ذهنی تبدیل شده و در قوة متخیله و به تبع آن در نفس ناطقة شخص ذخیره میشود. این صورت ذخیره شده، در عالم دنیا، اثربخش بودن خود را در قالب اتحاد با متعلق خود نشان داده؛ و در عالم آخرت نیز بر اساس قدرت عینیتبخشی و تجسم آفرینی نفس، با ظهور و تجسم عینی و خارجی تصورات نفسانی، میتواند بهشت و دوزخ اخروی را ایجاد کند. با دقت بر مبانی فلسفه امام خمینی و اصل اتحاد عاقل و معقول، مشخص میشود نحوة اثربخشی باورها و صور ذهنی انسانی را متعلق باور او تعیین میکند. به همین دلیل میتوان اثبات کرد که تأثیرات باور فردی، میتواند بینهایت باشد، اگر به موجودی بینهایت تعلق بگیرد. به عبارت دیگر، باور فردی، به معنای حقیقی کلمه، اگر به باور دینی و توحیدی ناب، تبدیل شود، میتواند با متعلق خود، که ساحت خداوند متعال است، اتحاد برقرار کند.
