پیشبینی اهمالکاری تحصیلی براساس مؤلفههای خودتنظیمی در دانشآموزان پایهی اول دبیرستانهای شهر تهران
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه شهیدبهشتی
2 استادیار دانشگاه شهیدبهشتی
3 کارشناسی ارشد دانشگاه شهیدبهشتی (نویسنده مسئول) hu.motie@gmail.com
doi
چکیده
اهمالکاری، پدیدهای شایع به ویژه در زمینه تحصیلی است. هدف پژوهش حاضر، تعیین راهبردهای خودتنظیمی پیشبینی کننده اهمالکاری تحصیلی و مشخص کردن تفاوت دختران و پسران در استفاده از راهبردهای خودتنظیمی و اهمالکاری است. از بین دانشآموزان اول دبیرستانهای شهر تهران، نمونهای به حجم 250 نفر از طریق نمونهگیری خوشهای تصادفی انتخاب شد. دو پرسشنامه اهمالکاری تحصیلی سولومون و راثبلوم (1984)، و راهبردهای انگیزشی یادگیری پینتریچ و دیگروت (1991) که قبلاً اعتبار و روایی آنها احراز شدهبود، به روش گروهی و به وسیله آزمودنیها تکمیل گردید. نتایج رگرسیون گام به گام نشان داد که مولفههای ارزشگذاری درونی و بیرونی نسبت به هدف، سازماندهی، راهبردهای خودنظمدهی فراشناختی، مدیریت زمان و مکان مطالعه و تلاش برای خودتنظیمی به طور معناداری پیشبینی کننده اهمالکاری تحصیلی هستند. نتایج آزمون تی مستقل تفاوت معناداری در اهمالکاری میان دختران و پسران نشان نداد، در حالیکه آزمون تحلیل واریانس چند متغیری در پارهای از مولفههای خودتنظیمی این تفاوت را نشان داد. یافتههای این مطالعه با یافتههای پژوهشهای قبلی همخوان است.