کاربرد روش اویلری- اویلری در تخمین حداکثر عمق آبشستگی موضعی
نویسندگان
1 دانشگاه تربیت مدرس
2 دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران
doi
10.22075/jme.2017.2746چکیده
آبشستگی موضعی در محل قرارگیری سازههای آبی تأثیر بهسزایی در طراحی این سازهها دارد. بنابراین شناخت رفتار جریان و تغییرات بستر تحت تأثیر حضور سازههای مختلف امری اجتناب ناپذیر میباشد. در این مقاله،یک مدل اویلری- اویلری سهبعدی برای تخمین حداکثر عمق آبشستگی در پاییندست سازههای هیدرولیکی مورد استفاده قرار گرفته است. با بهکارگیری نرمافزار منبع باز OpenFOAM و ایجاد قابلیتهای مناسب مدلسازی آبشستگی، مدل مورد نظر ساخته شده و کارآیی و نقاط ضعف روش اویلری- اویلری مورد ارزیابی قرار گرفته است. شیوه عددی حجم محدود برای حل دستگاه معادلات دیفرانسیل حاکم بر انتقال رسوب و آبشستگی استفاده شده است. با در نظر گرفتن پارامترهای مؤثر بر میزان آبشستگی و استفاده از معادلات جریان دو فازی، به مدلسازی پدیده آبشستگی پرداخته شده است. برایتهیه مدل عددی، از حلگرهای جریان سیال در یک چارچوب تکرار سرعت-فشار، ضمنی قدرتمند توسعه داده شده در نرمافزار، استفاده شده است. برای صحتسنجی نتایج نهایی از نتایج تحقیقات آزمایشگاهی و عددی محققینی چون چاترجی و گوش، لیو و فن راین استفاده شده است. نتایج نشاندهنده دقت مناسب روش مورد استفاده در تخمین حداکثر عمق آبشستگی میباشد.