فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف تالاسمی شایع ترین بیماری ژنتیکی مرتبط با تزریق مکرر خون و اضافه بار آهن بدن است. شلاتورهای آهن میتوانند اثراتنامطلوب اضافه بار آهن را از طریق مکانیسم های مختلف کاهش دهند. با این حال، اخیراً نگرانیهایی در مورد تأثیر منفی آنها بر عملکردکلیه مطرح شده است. از این رو، مطالعه حاضر به بررسی تأثیر شلاتهای مختلف آهن بر عملکرد کلیه در بیماران مبتلا به تالاسمی ماژورپرداخته است.روش بررسی در این مطالعه توصیفی-مقطعی، بیماران تالاسمی ) 5 تا 25 سال( مراجعه کننده به مرکز تالاسمی اهواز با تزریق خون ودرمان منظم با شلاتورهای آهن به 3 گروه )دفریپرون mg/kg/d80 - 60 ، دفراسیروکس 35 - 15 mg/kg/d ودفروکسامین mg/kg/d 48 -11 ( تقسیم شدند. نمونههای ادرار برای تعیین میزان فیلتراسیون گلومرولی ) GFR ( و فاکتورهای بیوشیمیایی جمعآوری شد.یافته ها تفاوت قابل توجهی بین گروههای مورد مطالعه از نظر GFR ، آلبومین ادرار، کراتینین سرم، سیستاتین C سرم، فسفر سرم و ادرارو سدیم ادرار وجود نداشت ) 05 / 0p> (، اما سدیم سرم و β2 میکروگلوبولین ادرار ) β2M ( در بین گروهها تفاوت معنیداری داشتند ) 05 / 0 > p .)سدیم سرم در گروه دفریپرون به طور معنی داری بیشتر از گروه شاهد بود ) 004 / 0 = P(. ادرار β2M در گروه دفروکسامین (P=0.041) ودفراسیروکس ) P=0.013 ( به طور قابل توجهی بالاتر از گروه کنترل بود. علاوه بر این، سدیم سرم در گروههای دفریپرو (P=0.001) ودفراسیروکس (P=0.021) به طور معنی داری بیشتر از گروه دفروکسامین بود.نتیجه گیری میکروگلوبولین بتا- 2 ادرار در بیماران دریافتکننده دفروکسامین و دفراسیروکس نسبت به گروه کنترل افزایش یافت کهممکن است نشاندهنده آسیب اولیه کلیه باشد.